Չարենցի, Նար-Դոսի, Խորենացու փողոցները փողոց չեն (տեսանյութ)

Չարենցի, Նար-Դոսի և Խորենացու փողոցները Երևանի կենտրոնական և կարևոր նշանակության փողոցներից են։ Սակայն այս փողոցների զգալի հատվածներում հետիոտների համար նախատեսված մայթերը բացակայում են կամ բավարար չեն, իսկ փողոցների առաջին գծերը հաճախ զբաղեցված են տարբեր առևտրային և արհեստագործական գործունեությամբ։ Ավազ, վաճառքի հանված քարեր, մեքենաների վերանորոգման համար անհրաժեշտ պարագաներ․ այս ամենը հայտնվում է այն տարածքներում, որտեղ մարդիկ պետք է կարողանան անվտանգ տեղաշարժվել։

Ավազի ու շինանյութերի վաճառքը, մեքենաների նորոգումն ու տարբեր արհեստագործական աշխատանքները ինքնին խնդիր չեն։ Խնդիրը դրանց կազմակերպման ձևն է և այն, թե որտեղ են իրականացվում այդ աշխատանքները։ Արգոնային եռակցում կատարելն ու անիվ փոխելը փողոցի եզրին, նյութեր ու քարեր մայթերին կամ հետիոտների տեղաշարժին խանգարող հատվածներում տեղադրելը չպետք է ընկալվեն որպես սովորական երևույթ։ Տնտեսական գործունեությունը չի կարող իրականացվել հանրային տարածքի և մարդկանց անվտանգության հաշվին։

Իհարկե, նման գործունեությամբ զբաղվող մարդիկ կարող են պնդել, որ դա իրենց ապրուստի միջոցն է, և դրա սահմանափակումը կարող է վնասել իրենց եկամուտներին։ Բայց այստեղ հարցը մարդկանց աշխատանքից զրկելը չէ։ Հարցն այն է, թե ինչպես կազմակերպել այդ աշխատանքը՝ առանց մայթերը, փողոցների եզրերն ու հետիոտների տեղաշարժի համար անհրաժեշտ տարածքները զբաղեցնելու։ Քաղաքային իշխանության պարտականությունն է սահմանել ու կիրառել հստակ կանոններ՝ միաժամանակ հաշվի առնելով թե՛ քաղաքացիների անվտանգությունը, թե՛ օրինական տնտեսական գործունեության հնարավորությունը։

Չարենցի, Նար-Դոսի և Խորենացու փողոցների պատկերը մի հարց է առաջադրում՝ ո՞ւմ համար է քաղաքը։ Եթե փողոցում տարածք կա շինանյութ վաճառելու, մեքենա նորոգելու և տարբեր աշխատանքներ կատարելու համար, բայց բավարար տարածք չկա հետիոտնի համար, ապա քաղաքային միջավայրի առաջնահերթությունները վերանայելու կարիք կա։

Իսկ թե ինչ իրավիճակ է այս փողոցներում և ինչ պայմաններում են մարդիկ ստիպված տեղաշարժվել Երևանի կենտրոնում, դիտեք մեր ռեպորտաժում։