Թուրքիան և Ադրբեջանը պատրաստ կլինեն ուժով հասնել իրենց նպատակին, եթե նոր կապիտուլյացիոն պայմանների կատարումը ձգձգվի

Եթե նոր կապիտուլյացիոն պայմանների կատարումը ձգձգվի, Թուրքիան և Ադրբեջանը պատրաստ կլինեն ուժով հասնել իրենց նպատակին: Այս մասին հայտնել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի Իսրայելի բաժնի աշխատակից Սերգեյ Մելքոնյանը

«Պատերազմից հետո խաղաղասեր հռետորաբանության շղարշի ներքո, ըստ որի՝ նշվում էր, որ Բաքուն պատրաստ է համագործակցության, տարածաշրջանի զարգացման, Անկարայի վերահսկողությամբ տեղի ունեցան նոր պատերազմի համակարգված նախապատրաստություններ:

Համատեքստ

1.Ռուսաստանը պատրաստվում է Կենտրոնական Ասիայում լուրջ մարտահրավերների, և ռեսուրսների մեծ մասը կկենտրոնանա այս ուղղությամբ: Հարավային Կովկասում նա ցանկանում էր «խոցել վերքը, որպեսզի այն արյուն չթափվի» ՝ անզգուշաբար այդ ազդեցության գոտին բաժանելով Թուրքիայի հետ ՝ հույս ունենալով, որ նա նույնպես կայունություն է ցանկանում: Բաքվում և Անկարայում որոշվեց, որ Մոսկվան այժմ ժամանակ չի ունենա Հարավային Կովկասի համար, և էսկալացիայի դեպքում պատրաստ կլինի զիջել դիրքերը էսկալացիան դադարեցնելու համար:

2.Թուրքիային և Ադրբեջանին չհաջողվեց կտրել միջանցքը և ստանալ այն ամենը, ինչ ցանկանում էին պատերազմից հետո: Ժամանակը հիմա նրանց դեմ է, հետևաբար միակ տարբերակն ուժով վերցնելն է:

Ալիեւի հռետորաբանության մակարդակի ցուցանիշներ

1. «Ուժի կիրառումը տալիս է ցանկալի արդյունք» և «մենք կարող ենք կրկնել» կարևոր արտահայտություններ են, որոնք առաջ են քաշում Անկարան և Բաքուն ՝ դիմելով Մինսկի խմբի անօգնականությանը: Այսօր նրանք ապավինում են դրան ՝ վերհիշելով, թե ինչպես են «ուժով» հասել ցանկալի նպատակին (իրականում ամբողջությամբ չեն հասել):

2. Վարկաբեկելով Ռուսաստանի և նրա խաղաղապահ առաքելության միջնորդական ջանքերը: Ներկայացնել Ռուսաստանը ոչ թե որպես միջնորդ, այլ որպես հակամարտության կողմ (թեզեր. Ռուսաստանի Դաշնությունը զինում է Հայաստանին, Ռուսաստանի Դաշնությունը չի զինաթափում արցախահայությանը. Հայաստանն անձնակազմ և զենք կփոխանցի Արցախին. Ռուսաստանի Դաշնությունը չի կատարում Հայտարարության կետերը և այլն):

Ռազմական ցուցանիշներ

1. Ադրբեջանի կողմից Թուրքիայի և Պակիստանի հետ կանոնավոր հարձակողական վարժանքների անցկացում.

2. Սահմաններին լարվածության պահպանում `հայկական դիրքերի ամենօրյա հրետակոծությամբ.

3. Հարձակվողական զենքի շարունակական գնում:

Եթե նոր կապիտուլյացիոն պայմանների կատարումը ձգձգվի, Թուրքիան և Ադրբեջանը պատրաստ կլինեն ուժով հասնել իրենց նպատակին: Ռազմական նախապատրաստությունները շարունակվում են, հասարակական կարծիքը պատրաստվում է նման սցենարի և նման գործողությունների համար ստեղծվում է «օրինական հիմք»: Եթե դիվանագիտությունը ձախողվի, հակամարտությունը միայն կհետաձգվի »: