Հիմա ո՞վ է հիշում Փաշինյանի խոստումների մասին

«Նոր» Հայաստանի ղեկավարները եւ նրանց փոքրաթիվ աջակիցները նեղսրտում են, երբ կառավարության անդամներին, իմքայլական պատգամավորներին հիշեցնում են իրենց տված խոստումների եւ դրանք մոռանալու մասին:

Այնպիսի տպավորություն է, որ կառավարության ղեկավարները զարմանում են, որ դեռ կան մարդիկ, որոնք հիշում են խոստումների մասին, որոնք անգամ պահանջում են կատարել խոստումները:

Իսկ ինչպե՞ս չհիշենք, ինչպես չհիշեցնենք: Խոսքի արժեքը, հատկապես տված խոսքի արժեքը չպահող մարդուց դժվար է անգամ փոքր գործեր ակնկալել: Այնպես որ, երբ խոստանում ես արագաչափերը վերացնես, ապա պետք է վերացնես, կամ նման խոստում չտաս, մարդկանց թյուրիմացության մեջ գցելու եւ էժան հեղինակություն ձեռք բերելու համար:

Ո՞վ էր Նիկոլ Փաշինյանի լեզվից քաշում եւ նրան ստիպում հայտարարել, թե իրենց արած իշխանափոխությունը սիրո եւ հանդուրժողականության հեղափոխություն էր, իսկ հետո սկսել մարդկանց ասֆալտին փռել, մանկամսուրի դաստիարակներից եւ դպրոցի պահակներից սկսած քրեական գործեր հարուցել: Ո՞ւր մնաց սերը, ուր մնաց հանդուրժողականությունը:

Նիկոլ Փաշինյանը խոստանում էր վերացնել կարմիր գծերը: Չի վերացրել: Եթե չի կարողանում վերացնի, ապա պետք է ներողություն խնդրի եւ հեռանա, եթե կարողանում է, բայց չի ուզում, ապա պետք է ներողություն խնդրի եւ հեռանա: 

Այսուհետ, Հայաստանում պետք է ավանդույթ դառնան խոստումներից հրաժարված պաշտոնյաների հրաժարականները, հակառակ դեպքում այս երկրում ոչ մի դրական գործ չի կարող արվել:

Չի կարելի ժողովրդին հիմարի տեղ դնել, չի կարելի նրան ծաղրել: Կառավարության ղեկավարները չեն կարող ցինիկ լինել: Նրանք իրավունք չունեն իշխանության գալուց առաջ քննադատել, շատ ճիշտ քննադատել խնամիական, ազգակցական կապերով պաշտոնների նշանակումը, տենդերներում հաղթողին որոշելը, իսկ հետո գալ իշխանության եւ այդ ամենն անել ավելի ցինիկ դրսեւորումներով:

Եւ մի կարծեք, թե խելոքը, խորամանկը,. իմաստունը միայն դուք եք, իսկ մյուս բոլորը հիմարներ են, որոնց քթից բռնած կարելի է ման տալ եւ շարունակ խաբել:

Եթե չէիք վերացնելու պարտադիր կուտակայինը, ապա ինչու էիք քննադատում այդ համակարգը, խոստանում արմատախիլ անել: Ի վերջո, ինչու հիմա ներողություն չեք խնդրում տված եւ չկատարած խոստման կամ խոստումների համար:

Ընդհանրապես իշխանության հավակնող մարդը, քաղաքական ուժը ընտրարշավի ժամանակ պետք է խոստանա այն, ինչը պետք է կատարի, պետք է ասի այն, ինչի համար հետո չի ամաչելու կամ կարողանալու է պատասխան տալ:

Դուք իշխանության եկաք առաջին հերթին Սահմանադրությունը, Ընտրական օրենսգիրքը եւ Կուսակցությունների մասին օրենքը փոխելու համար: Դուք հանկարծ սիրեցիք գերվարչապետական կամ սուպերվարչապետական համակարգը, հանկարծ սիրեցիք, անմնացորդ սիրով սիրեցիք ռեյտինգային ընտրական խայտառակ համակարգը, դուք մոռացաք Կուսակցությունների մասին օրենքը փոխելու մասին տված խոստումները:

Լավ այսքանից հետո ինչու եք նեղվում, որ ձեզ հիշեցնում են խոստումները չկատարելու մասին: Լավ, դուք բոլորդ Կարգին Հայկո՞ եք: Մաքրելու եք, փոխելու եք, այս եք անելու, այն եք անելու: Ոչինչ էլ չեք անում: Դուք միայն ձերբակալում եք, կալանավորում, քրգործեր հարուցում, հետո խոստանում էլի ձերբակալել, կալանավորել, փռել ասֆալտին:

Իսկ ինչ ասենք դատարանները շրջափակելու կոչի մասին, ինչ ասենք հոկտեմբերի 2-ի մասին: Մի՞թե այս խայտառակություններից հետո չհասկացաք, որ դուք պատրաստ չեք երկիր ղեկավարել կամ չհասկացաք, որ չեն կարող, տղերքն ու աղջիկները դեռ շատ հեռու են պետություն ղեկավարելուց: Նրանք դեռ նախապատրաստական դասընթացներ պետք է հաճախեին, եւ նոր միայն հավակնություն հայտնեին:

Կամ ինչպես չհիշենք Արցախի հարցում բազմաթիվ իրարամերժ, եւ որ ամենակարեւորն է վտանգավոր եւ արկածախնդիր հայտարարությունները: Արցախի թեման նուրբ է եւ բավարարվենք այսքանով:

Հիմա ո՞վ է հիշում գազի գնի մասին Նիկոլ Փաշինյանի տված խոստումները, ասում են ՔՊ-ում եւ հավեսով մոռանում այս եւ մյուս խոստումների կատարման մասին, հույս ունենալով, որ «դուխովցած» ժողովուրդը կմոռանա նաեւ էժան գազի մասին տված խոստումները:  

Էլ որն ասենք, էլ որը, բայց բավարարվենք այսքանով եւ խորամուխ լինենք 2050 թվականի մասին տված խոստումների մեջ, թե չէ հո կոկորդիլոսաբուծությունից չենք խոսելու: 

Վարդան Մխիթարյան 

Top-News.am