Լրջության պակաս, արկածախնդրություն, թե՞ գիտակցված պարտություններ

Ծանր պատերազմից հետո վարչախումբը ոչ միայն դասեր չքաղեց, ոչ միայն ներողություն չխնդրեց, ոչ միայն չհեռացավ, այլ կառչած մնաց իշխանությունից, իսկ որ ամենավտանգավորն է՝ շարունակում է նույն գործելաոճը: Անվանեք դա լրջության պակաս կամ անլրջություն, անվանեք արկածախնդրություն կամ անպատասխանատվություն, անվանեք դավաճանություն կամ հարված թիկունքից, բայց այս ամենը շարունակվում է նաեւ 2020-ի նոյեմբերի 9-ից հետո: 

ԱԽ քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը հայտարարում է, թե իրենք, այլ կերպ ասած վարչախումբը հայտարարել են, որ բարձրագույն մակարդակում պատրաստ են հանդիպել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի հետ եւ քննարկել հարցեր: Ավելին, նա խնդրողի կեցվածքով, աղեկտուր ձայնով ավելացնում է. «Մեր պատրաստակամությունը մինչև այդ էլ եղել է, եթե իսկապես պատրաստակամություն լինի Ալիևի կողմից, հուսով ենք, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում քննարկումներ տեղի կունենան»:

Հայաստանը պարտության եւ ողբերգության տարած վարչախումը հուսով է: Հասկանո՞ւմ եք, գիտակցո՞ւմ եք պահի ամբողջ ողբերգականությունը. վարչախումբը հույսեր է տածում հանդիպել Իլհամ Ալիեւի հետ եւ հարցեր քննարկել:

Մոռացա՞նք արդեն Իլհամ Ալիեւի վերջին հայտարարություններից մեկը, երբ նա խոսում էր այն մասին, թե նիկոլ փաշինյանին չստորացնելու համար համաձայնել է, որ նա չմասնակցի ստորագրման արարողությանը: 

Հիմա ի՞նչ եղավ: Այլեւս ձեզ ստորացված չե՞ք զգում: Չեք հասկանո՞ւմ, թե այդ նույն Իլհամ Ալիեւը հանդիպման դեպքում ինչպես է նայելու ձեր նիկոլին, ինչ հայացքներ է գցելու, ինչպես է վերաբերվելու նրան: Լավ, ՔՊ-ո՞ւմ մի մարդ չկա, որ ասի, որ նման հանդիպում չի կարելի կազմակերպել, մեկը չկա, որ ասի, չէ, ընկերներ, երկիրը պետք է փոխի պարտության դեմքը: Չկա մեկը որ ասի, որ այս դեմքով մենք անդադար ստորացվելու ենք եւ պարտվելու ենք:

Մեր շուրջը, աշխարհում եւ հատկապես տարածաշրջանում բուռն գործընթացներ են ընթանում: Բացառված չէ, որ այս հախուռն, բուռն եւ դաժան գործընթացներից հետո որոշվի մեր երկրի, Հարավային Կովկասի ապագան առաջիկա երեսուն, յոթանասուն կամ անգամ հարյուր տարվա համար: Մի՞թե մենք այս անլջությամբ, այս անպատասխանատվությամբ, երկրին թիկունքին հասցվող հարվածներով ենք մոտենում այս կարեւոր հարցին:

Մեզ պետք է լուրջ, պատասխանատվության գիտակցությամբ, երկիրը սիրող եւ երկրից ու աշխարհից հասկացող բանակցող թիմ, որ կարողանանք պահպանել մեր տեղը արեւի տակ, որ կարողանանք հիմքեր, ցատկահարթակ ստեղծել երկրի վերականգման եւ զարգացման համար:

Այս անլրջությամբ մենք կկործանենք նաեւ այն, ինչ դեռ ունենք: Դե պատկերացրեք. նիկոլը հանդիպում է Իլհամ Ալիեւի հետ եւ հարցեր քննարկում: Չէ, նորից պատկերացրեք ու շարունակեք հանգիստ զբաղվել ձեր գործերով: Նորից պատկերացրեք ու թույլ տվեք, որ նիկոլը աշխարհի տերերի հայացքների ներքո հարցեր քննարկի եւ պայմանավորվի իրեն անդադար ստորացրած եւ ստորացնող Ալիեւի հետ: Լավ, մենք խելքի կգա՞նք, թե մեր ազնիվ ցեղը էսպես գնալու է ու կորչի:

Չէ, իհարկե, չի կորչելու: Մենք թույլ չենք տա, հերոս նահատակ տղերքի հոգիները թույլ չեն տա, բայց մենք ժամանակ, թանկ ժամանակ ենք կորցնում: Ես դեռ սպասում եմ այն ՔՊ-ականին, ՔՊ-ականներին, որոնք բարձրաձայն ասելու են այն, ինչ հիմա մտածում են՝ նիկոլ, դու չես կարող ներկայացնել Հայաստանը. ԿԱՆԳ ԱՌ:

Գեղամ Նազարյան

«Հայաստան» խմբակցություն

«Ճշմարտություն սերունդների համար»