Մե՞նք, թե՞ Ստալինը
Մանկուց լսել եմ ԽՍՀՄ ստալինյան տարիների մասին պատմությունները՝ ատելություն, նախանձ, չարախոսություն, մատնություն, բանսարկություն։ Եվ, այո ատել եմ Ստալինին և ստալինիզմը, որպես մարդկային չարիք։ Բայց․․․բայց հետևելով, հատկապես, վերջին 2,5 տարիների ընթացքում, հայ հասարակության պահվածքը, սկսեցի կասկածել «Ստալին» երևույթի մեջ։
Գալիս եմ այն համոզման, որ ստալինյան շրջանում, ի տարբերություն ԽՍՀՄ-ում բնակվող այլ ազգերի, հենց Հայաստանում է մոլեգնել իսկական ստալինիզմը, հնարավորություն տալով հայ հասարակությանը բացահայտել իր իրական տարերքը ՝ նույն չարությունն ու նախանձը, ատելությունն ու բամբասանքը, մատնությունն ու բանսարկությունը։
Այս տարիներին բացահայտվեցին բազմաթիվ անձանց իրական դեմքերը, ովքեր ներկայանում էին, որպես առաջադեմներ, հայրենասերներ, սկզբունքայիններ։Պարզվեց, որ նրանք անհամբերությամբ սպասում էին իրենց հարազատ «ստալինյան»շրջանին, բացահայտելու իրենց իրական դեմքերը։
Հայ հասարակության գերակշիռ մասի համար, պարտությունը՝ հաղթանակ է, ազգային խայտառակությունը՝ հպարտություն։
Այո, մենք արժանի չենք հայրենիք, պետություն ունենալու, այլ ընդամենը ՝ ողորմելի վովաեվիչ։
Ավետիք Իշխանյանի ֆեյսբուքյան էջից
ԱԹՍ-ների զանգվածային հարձակում Ռուսաստանում․ կրկին հարվածել են Մոսկվայի նավթավերամշակման գործարանին
Աշխատող ծնողների համար սահմանվում է «ծնողական ժամ»
Փրկարարները և ոստիկանները Փամբակ գետում շարունակում են որոնողական աշխատանքները
Ինչպիսի եղանակ է սպասվում այսօր
Ցեմենտի ներմուծումը 6 ամսով կսահմանափակվի
Մոսկվայի բոլոր օդանավակայանները կրկին դադարեցրել են աշխատանքը
Գիտնականները 550 տարի անց բացահայտել են Բոտիչելլիի մուսայի մահվան գաղտնիքը
ԵԱՀԿ տարածքի առջև ծառացած բազմաթիվ հիմնախնդիրներ պահանջում են հավաքական արձագանք. ՀՀ ԱԳ փոխնախարար
Ավինյանը բացում է հին պայմանագրերի դարակները․ Ծառուկյանի «Մուլտի Ուելնեսին» մեկ ամիս ժամանակ է տրվել
ԵԱՏՄ հարցերը օրակարգում են․ Փաշինյանը կմասնակցի միջկառավարական հանձնաժողովի նիստին