Ավելին, երիտասարդ տղամարդու գանգի վրա պահպանվել էին վնասվածքի հետքեր, ինչը հետազոտողներին ստիպել է դիտարկել նրա մահվան մի քանի վարկած՝ սպանությունից մինչև մարդկային զոհաբերություն։

Բացահայտումը կատարվել է Գերմանիայի կենտրոնական մասում գտնվող Գերստևից գյուղի մոտ էլեկտրահաղորդման գծի կառուցման ժամանակ։ Այստեղ հնագետները հայտնաբերել են թաղում, որը վերաբերում է լարային կերամիկայի մշակույթին, գոյություն ունեցած Հյուսիսային Եվրոպայում մոտավորապես մ.թ.ա. 2900-ից 2050 թվականներին։

Այս մշակույթը ստացել է իր անվանումը անոթների վրա եղած բնորոշ զարդանախշի շնորհիվ, որը հիշեցնում է լարի հետքեր։

Լարային կերամիկայի մշակույթի ներկայացուցիչների թաղման ծեսերը սովորաբար խստորեն պահպանվում էին․ տղամարդկանց թաղում էին աջ կողքի վրա, կանանց՝ ձախ, իսկ մարմինները դնում էին կծկված դիրքով՝ դեմքով դեպի հարավ։ Գերստևիցում հայտնաբերված տղամարդը միայն մասամբ էր համապատասխանում այս ավանդույթին։

Նա նույնպես դրված էր կծկված դիրքով և ուղղված էր դեպի հարավ, սակայն սովորական գերեզմանի փոխարեն թաղված էր հին վառարանի փոսում։

Կմախքը պատկանել է մոտ 25 տարեկան տղամարդու։ Գանգի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել գլխի վնասվածքի առկայություն, որը ստացել էր դեռ կենդանության ժամանակ կամ անմիջապես մահից առաջ։ Հնագետների խոսքով՝ դրա համար գոյություն ունեն մի քանի հնարավոր բացատրություններ։

Տղամարդը կարող էր դառնալ բռնության զոհ և սպանվել, կարող էր զոհվել պղնձե դարի անհայտ հակամարտությունում, ապա թաղվել անսովոր եղանակով։ Սակայն ամենահետաքրքիր վարկածը կապված է ծիսական զոհաբերության հետ։

Հնագետ Օլիվեր Դիտրիխը նշել է, որ հազվադեպ դեպքերում լարային կերամիկայի մշակույթի նման վառարանի փոսերում գտնում են կովերի կամ շների ոսկորներ, որոնք համարվում են անհայտ աստվածություններին հնարավոր զոհաբերական ընծաներ։ Այդ պատճառով չի կարելի բացառել, որ հայտնաբերված մարդը նույնպես դարձել է հին ծեսի մի մասը։ Վերջնական եզրակացություններ անելուն կօգնեն աճյունների լաբորատոր հետազոտությունները։

Հետաքրքիր է, որ սա արդեն Գերստևիցում առաջին խորհրդավոր գտածոն չէ։ Անցյալ տարի հնագետները այստեղ հայտնաբերել էին 12 ծիսական փոս՝ շրջապատված օղակաձև խրամով։ Ներսում կային շների ոսկորներ, մարդկային գանգեր և ամբողջական կերամիկական անոթներ։ Այս կառույցները վերաբերում են Զալցմյունդեի ավելի հին մշակույթին, որը գոյություն է ունեցել մ.թ.ա. 3400-ից 3050 թվականներին։

Պեղումները ցույց են տալիս, որ Գերստևիցի տարածքը մարդկանց կողմից բնակեցված է եղել ավելի քան վեց հազար տարի անընդմեջ։ Այստեղ հնագիտական հետազոտությունները կշարունակվեն առնվազն մինչև 2027 թվականը, և գիտնականները չեն բացառում, որ նոր բացահայտումները կօգնեն բացահայտել երիտասարդ տղամարդու գաղտնիքը, որի աճյունը գրեթե հինգ հազարամյակ մնացել էր վառարանի փոսում։