Հակադեպրեսանտների օգտագործումը կապված է հանկարծակի սրտային մահվան զգալիորեն բարձր ռիսկի հետ. հետազոտություն

39 տարեկանից ցածր մարդկանց մոտ ՀՍՄ պատճառը հաճախ սիրտը սնուցող մկանների նեղացումն է: Տարեց մարդկանց մոտ ՀՍՄ-ն ավելի հավանական է սիրտը սնուցող արյունատար անոթների նեղացման պատճառով: Սակայն հակադեպրեսանտներ ընդունելու ազդեցությունը ՀՍՄ ռիսկի վրա դեռ պարզ չէ, գրել է Medical Xpress-ը։

Սրտաբանության եվրոպական ընկերության EHRA 2025 գիտական ​​կոնգրեսում ներկայացված նոր հետազոտությունում գիտնականները ցույց են տվել, որ հակադեպրեսանտների օգտագործման պատմություն չունեցող ընդհանուր բնակչության համեմատությամբ հակադեպրեսանտների օգտագործման պատմություն ունեցող մարդկանց մոտ կա ՀՍՄ առաջացման ռիսկ, որը տատանվում է՝ կախված տարիքից եւ ներգործության ժամանակից:

Հետազոտության հեղինակներն ուսումնասիրել են մահվան բոլոր դեպքերը Դանիայում 18-90 տարեկան բնակիչների շրջանում, 2010թ.։

2010թ. 18-90 տարեկան 4,3 միլիոն բնակիչների շրջանում գրանցվել է ընդհանուր առմամբ 45 701 մահ եւ 6 002 ՀՍՄ դեպք: Հետազոտման մեկ տարվա ընթացքում ընդհանուր առմամբ 643 999 մարդ ընդունել է հակադեպրեսանտներ: Հակադեպրեսանտներով բուժվող խմբում գրանցվել է 1 981 հանկարծակի սրտի կաթված՝ չբուժված ընդհանուր բնակչության 4 021-ի դիմաց:

Պարզվել է, որ ՀՍՄ-ով հիվանդացության գործակիցը զգալիորեն ավելի բարձր է ազդեցության ենթարկված խմբերում՝ ընդհանուր բնակչության համեմատ բոլոր տարիքային խմբերում, բացառությամբ 18-29 տարիքային խմբի, որի համար կապը վիճակագրորեն նշանակալի չէր:

Երբ տվյալները ճշգրտվել են ըստ տարիքի, սեռի եւ համակցված հիվանդությունների այն մարդկանց համեմատ, որոնք հակադեպրեսանտներ չեն ստացել, մեկից հինգ տարի շարունակ հակադեպրեսանտներ ստացած խմբում սրտի հանկարծակի մահվան ռիսկը 56 տոկոսով բարձր է եղել, մինչդեռ վեց եւ ավելի տարի հակադեպրեսանտներ ստացողների մոտ ռիսկը 2,2 անգամ ավելի բարձր է եղել:

30-39 տարեկան մարդիկ, ովքեր հակադեպրեսանտներ են ընդունել մեկից հինգ տարի շարունակ, մոտ երեք անգամ ավելի հավանական է, որ ունենային հանկարծակի սրտային մահ, քան մյուսները՝ ընդհանուր բնակչության համեմատ, որոնք հակադեպրեսանտներ չեն ընդունել: Նրանց համար, ովքեր հակադեպրեսանտներ են ընդունել վեց կամ ավելի տարի, այդ ռիսկը աճել է հինգ անգամ:

50-59 տարեկան մարդկանց մոտ, ովքեր հակադեպրեսանտներով բուժվել են մեկից հինգ տարի, կրկնապատկվել է հանկարծակի սրտային մահվան վտանգը, մինչդեռ վեց եւ ավելի տարի հակադեպրեսանտներով բուժվողների մոտ չորս անգամ աճել է հանկարծակի սրտային մահվան վտանգը՝ ընդհանուր բնակչության համեմատ, որը չի ենթարկվել հակադեպրեսանտների ազդեցությանը: Ռիսկի տարբերությունները՝ կապված հակադեպրեսանտների ընդունման տարբեր շրջանների հետ, նվազել են ավագ խմբերում։