Լյարդի ճարպային հիվանդութան դեմ դեղամիջոցը ճանաչվել է անօգուտ

Բազմակենտրոն, պատահականացված, կրկնակի կույր ուսումնասիրությանը մասնակցել են 337 մեծահասակներ, ովքեր ունեին ճարպակալում և նյութափոխանակության հետ կապված լյարդի ճարպային հիվանդություն, բայց առանց շաքարախտի: Մի խումբը ընդունել է բերբերին, իսկ մյուսը՝ պլացեբո վեց ամիս: Հետազոտողները գնահատել են ընդերային ճարպի և լյարդի ճարպի պարունակության փոփոխությունները համակարգչային տոմոգրաֆիայի (CT) միջոցով։

Արդյունքները ցույց են տվել, որ խմբերի միջև էական տարբերություններ չեն եղել: Բերբերին ընդունող մասնակիցները գործնականում չեն ունեցել ընդերային ճարպի որևէ փոփոխություն, մինչդեռ լյարդի ճարպի համամասնությունը նույնիսկ փոքր-ինչ աճել է: Ի տարբերություն դրա, պլացեբո խումբը ցույց է տվել այս պարամետրերի փոքր նվազում։

Միևնույն ժամանակ, հետազոտողները նշել են բերբերինի չափավոր ազդեցությունը որոշակի կենսաքիմիական մարկերների վրա: Հավելանյութ ընդունողները ունեցել են «վատ» խոլեստերինի (LDL), ապոլիպոպրոտեին B-ի և որոշ բորբոքային մարկերների մակարդակի նվազում: Այնուամենայնիվ, այս փոփոխությունները չեն ուղեկցվել մարմնի ճարպի նվազմամբ։

Գիտնականները նշել են, որ բերբերինը դեղագործական միջոց է, որն ունի խոլերետիկ և հակասպազմային ազդեցություն: Այն ամենից հաճախ ստացվում է Hydrastis canadensis բույսի արմատը մշակելով։

Հետազոտության հեղինակների կարծիքով, բերբերինը կարող է սահմանափակ ազդեցություն ունենալ լիպիդային պրոֆիլի և բորբոքման վրա, բայց չի լուծում մարմնի ավելորդ ճարպի հիմնական խնդիրը, որը կարևոր է հաշվի առնել բուժման և կանխարգելման մեթոդներ ընտրելիս։