Գ. Նազարյան. Ընտրակաշառքը թշնամու հրթիռներից ավելի կործանարար է

Վերջին երկու տարում միայն պաշտոնական տվյալներով Հայաստանից հեռացել է հարյուր հազար մարդ: Սա նույնն է, եթե Ռուսաստանից երկու տարում հեռանար 7 միլիոն կամ Չինաստանից՝ 65 միլիոն մարդ:

Միայն այս թվերը բավական են, որ մենք ազգովի կանգ առնենք, նայենք մեր շուրջը եւ հասկանանք, որ այսպես այլեւս չի կարելի, բայց սարսափելին այն է, որ կանգ չենք առնում եւ պատրաստվում ենք ապրիլյան պատերազմի հերոսների հիշատակի օրը ընտրություններ անցկացնել:

Սա շատ խորհրդանշական է եւ ցույց է տալիս, թե ինչ բարոյահոգեբանական վիճակում է գտնվում մի ամբողջ ժողովուրդ:

Ոչ միայն պետք է ուշադրություն դարձնել, թե որ օրն է անցկացվելու ընտրությունը, այլ թե ինչպես ենք գնում այդ ընտրությանը: Հին ասացվածքը ձեւափոխելով կարելի է ասել՝ ասա ովքեր են թեկնածուները, ասեմ՝ ինչ է ձեզ սպասվում կամ ինչ մակարդակի վրա եք դուք:

Ռեյտինգային խայտառակ ընտրակարգը այս ընտրությունները քաղաքականից կենցաղայինի վերածելու նպատակ ունի: Ռեյտինգային թեկնածուները, որոնց գերակշիռ մասի գիտելիքները խայտառակ մակարդակի վրա են, անգամ առանց պատկերացում ունենալու, թե ինչ է իրենից ներկայացնում այս ընտրակարգը, արդեն իսկ թիմեր են ձեւավորում, որոնք տնետուն, շանք առ շենք ընկած հորդորում են քվեարկել Պետոյին, Սեթոյին, Միրոյին, Ֆստյուշին, Ճուտին կամ Գոքորիկին:

Իսկ ազգի մի մասը ոգեւորվել է տարածվող այն լուրերից, թե այս անգամ ընտրակաշառքի չափը հասնելու է հարյուր դոլարի: Բարեբախտաբար, ոչ բոլորն են սպասում ընտրակաշառքի, բայց եթե նույնիսկ մեր կողքին ապրում է մեկ, տասը, հարյուր հոգի, ով պատրաստ է իր ամենամեծ պարգեւը՝ կամքը վաճառել փողով, ապա մեր երկիրը եւ մենք սարսափելի վիճակում ենք:

Եկել է ժամանակը, երբ անհրաժեշտ է իրերն իրենց անուններով կոչել եւ մի կողմ դնել ավելորդ բարեկրթությունը: Ընտրակաշառք վերցնողները, ընտրակաշառք բաժանողները, իրենց ենթակաների վրա ճնշում գործադրողները եւ նրանց այս կամ այն կուսակցությանը ընտրելու պարտադրողները մեր թշնամիների դաշնակիցներն են: 

Կենացների ժամանակ սիրում ենք մեզ գովել, գովերգել, սիրում ենք վրացիների մասին անեկդոտ պատմել: Իսկ գիտե՞ք, որ ոչ մի վրացու մտքով չի անցնում ընտրակաշառք բաժանել, քանի որ նման փորձ անելու դեպքում արժանապատիվ վրացին, թասիբ ունեցող վրացին, հպարտություն ունեցող վրացին, առնվազն կջարդի նման առաջարկ անողի մռութը:

Մենք արդեն մոռացել ենք ապրիլյան պատերազմի մասին: Մոռացանք, որ այդ պատերազմը չէր լինի, եթե ընտրակեղծիքներով մեր երկիրը չթուլացնեինք: Հիշեք, մշտապես հիշեք, մեր միակ հաղթաթուղթը ժողովրդավարական եւ ազատ տնտեսություն ունեցող երկիրն է: Մենք մեր կոնյակով եւ բաստուրմայով չենք կարող կաշառել եվրոպացի կամ արեւմտյան դիվանագետներին: Այս գործում մենք ադրբեջանցիներին չենք հասնի:

Իսկ ինչո՞վ ենք զբաղված այսօր: Այսօր պատրաստվում ենք հերթական խայտառակ ընտրություններին: Մի՞թե ապրիլյան պատերազմը բավական չէր հետեւություններ անելու համար: Մի՞թե մենք չենք հասկացել, որ ապրիլյան զոհերը չէին լինի, եթե չլինեին ընտրակաշառք բաժանողները եւ այն վերցնողները:

Սարսափելի է անգամ մտածել, որ 2016թ. ապրիլից հետո կգտնվենք ընտրակաշառք բաժանողներ եւ ընտրակաշառք վերցնողներ: Եթե մենք այս անգամ կանգ չառնենք, եթե շարունակենք նույն խայտառակությունը, ապա հետեւանքներն ավելի ծանր են լինելու, քան եղան ապրիլյան պատերազմի ժամանակ:

Իրավիճակը ճիշտ գնահատելու եւ վերլուծելու ժամանակ դեռ ունենք: Դեռ կարելի է փրկել իրավիճակը, իսկ մինչ այդ մեկ անգամ եւս հիշեք, որ միայն վերջին երկու տարիների ընթացքում Հայաստանից հեռացել է հարյուր հազար մարդ եւ փակվել են հարյուրավոր փոքր եւ միջին ձեռնարկություններ:

Գեղամ Նազարյան

«Համախմբում» կուսակցության վարչության անդամ