Իրանի դեմ ԱՄՆ պատժամիջոցները թուլացնում են դաշնակիցներին եւ հզորացնում թշնամիներին. The Guardian

Տնտեսական պատժամիջոցները պետական ագրեսիայի դրսեւորում են, եւ Թրամփի հրամայականն այն մասին, որ թշնամու թշնամին իր բարեկամն է, նշանակում է պատերազմ հայտարարել դաշնակիցներին: Այս մասին գրում է The Guardian-ի սյունակագիր , հեղինակ Սայմոն Ջենքինսը:

Նրա խոսքով` այսօր Իրանի դեմ ամերիկյան պատժամիջոցները ազդում են նաեւ Թեհրանի հետ համագործակցող բոլոր երկրների, ընկերությունների եւ անհատների վրա: Եվ գուցե մի քանի ընկերներ` Չինաստանը, Հնդկաստանը, Իրաքը, Թուրքիան, Հվ. Կորեան, կարողանան խուսափել այդ պատժամիջոցներից, իսկ ԵՄ-ն ինչ-որ կերպ աջակցի դիմադրող կազմակերպություններին, սակայն դա դժվար թե մեծ արդյունքի հանգեցնի։ Գրեթե ամեն մի միջազգային կազմակերպություն այս կամ այն կերպ համագործակցում է ԱՄՆ-ի հետ, ուստի նման պատժամիջոցները պարզապես մարտահրավեր են նետում ԱՄՆ-ի գործընկերներին:

Ջենքինսը դժվարանում է որեւէ խելամիտ պատճառ գտնել նման որոշման մեջ. տնտեսական պատժամիջոցները փափուկ ուժի միջոց են, որով հարուստ երկրներն իրենց կամքն են թելադրում աղքատներին: Ենթադրվում է, որ դրանց արդյունքում աղքատացող բնակչությունները պետք է ընդվզեն եւ ստիպեն իրենց կառավարությանը հանձնվել: Սակայն նման զարգացում գրեթե երբեք տեղի չի ունենում, քանի որ ճնշման ենթարկվող վարչակարգերն ինքնին ճնշող են: Պատժամիջոցները, հակառակը, ուժեղացնում են տվյալ վարչակարգերին, եւ դրա վառ ապացույցն են Հյուսիսային Կորեան, Կուբան եւ Իրանը: Իսկ Ղրիմի բռնակցումից հետո Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցներն առհասարակ անիմաստ էին:

Ամեն դեպքում, հեղինակի կարծիքով, Իրանն այն սակավաթիվ երկրներից է, որտեղ պատժամիջոցները կարող էին որոշակի ազդեցություն ունենալ, եւ պատճառն այն է, որ Թեհրանը դեռեւս ուներ ժողովրդավարական հաշվետվողականության որոշակի միտվածություն: Սակայն դա, հավանաբար, հօդս է ցնդել ԱՄՆ-ի անհիմն մեղադրանքներից հետո. որեւէ ապացույց չկա, որ Իրանը խախտել է համաձայնագրով ստանձնած իր պարտավորությունները:

Միջուկային համաձայնագրից հրաժարվելով` ԱՄՆ-ն ոչ միայն խախտում է միջազգային կարգուկանոնը եւ նույնիսկ իրավունքը, այլեւ կորցնում է իր դաշնակիցների վստահությունը: Ավելին, Թեհրանի հակաժողովրդական ուժային կենտրոններն այդպիսով ավելի են հզորանում, ի տարբերություն ազատական ուժերի: Արդյունքում Իրանն ավելի կթեքվի դեպի Ռուսաստան եւ կխորացնի ներգրավվածությունը տարածաշրջանի իսլամիստական հակամարտություններում:

«Այժմ մնում է հուսալ, որ այս շաբաթ Կոնգրեսի ընտրություններից հետո Թրամփը կփորձի կորեական ոճով հանդիպում փնտրել այաթոլլահների հետ: Եվ թող որ այդպես լինի: Իսկ մինչ այդ` ԱՄՆ նախագահը վնասում է իր դաշնակիցներին եւ օգնում թշնամիներին: Նա ապակայունացնում է Միջին Արեւելքը` տարածելով համաշխարհային ազատ առեւտրի իր քարոզչությունը, եւ դրանից լավ բան դուրս չի գա», - եզրափակում է Սայմոն Ջենքինսը: