«Անձնագրեր․ կյանքը տարանցիկ ուղում»

ԱՄՆ Հարվարդի համալսարանի գրադարանում բացվել է «Անձնագրեր․ կյանքը տարանցիկ ուղում» խորագրով ցուցահանդես։

Ինչպես տեղեկանում ենք haydzayn.am-ից, ցուցահանդեսում ներկայացված են աշխարհի տարբեր ծայրերից հավաքված հին փաստաթղթեր, որոնք վկայում են մարդկանց զանգվածային ու մեծածավալ տեղափոխությունների մասին։

Շնորհանդեսի շրջանակում ներկայացվել է նաև «Փնտրում եմ ապաստան» խորագրով հատուկ բաժին, որը պատմում է Հայոց ցեղասպանության զոհերի ու նրանց ժառանգների կյանքի մասին։ Այստեղ ներկայացված արխիվային փաստաթղթերից մեկն էլ Հովհաննես Հայրապետյանի անձնագիրն է, որը տրվել է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կողմից։ Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիս նահանգում ծնված Հովհաննեսն ապաստան փնտրելով երկար ճանապարհ է անցել Երևանից, Կ․Պոլսից մինչև ԱՄՆ։

Ցեղասպանության մեկ այլ վկայի՝ ծնունդով պատմական Սեբաստիայից Շուշան Մարտիկյանին անձնագիր է շնորհվել Լիբանանում, որտեղ էլ ծանոթացել է ամուսնու հետ։ Նրա ամուսինը՝ Արտաշեսը, ծառայելիս է եղել Լիբանանի ֆրանսիական բանակում։ 1924 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Արգենտինա։

Հենց նրանց ծոռը՝ Լուկաս Մարտիկյանն էլ հանդիսանում է այս ցուցադրության կազմակերպիչներից մեկը։ Նա պատմել է, որ իր ընտանիքի պատմությունը վկայում է, թե որքան բարդ է հարազատ տուն գտնել այն մարդկանց համար, որոնք հարկադրաբար երկրից երկիր են տեղափոխվում։

«Իմ պապիկը ծնվել է Լիբանանում, սակայն նա իրեն լիբանանցի չէր զգում, նա խուսափել է ցեղասպանությունից ֆրանսիացիների շնորհիվ, սակայն ֆրանսիացի էլ չդարձավ, նա ապրեց իր կյանքի մեծ մասն Արգենտինայում, սակայն երբևէ ամբողջությամբ արգենտինացի չդարձավ»,- նշել է Մարտիկյանը։