100 միլիարդ դոլար Ուկրաինայի համար․ Կոնգրեսը պետք է բացատրի, թե ինչու․ 19fortyfive

Կոնգրեսը պետք է բացատրի ամերիկացիներին, թե ինչպես են առաջ մղվում ԱՄՆ-ի շահերը մինչ օրս մեր կողմից Ուկրաինային տրամադրված մոտ 100 միլիարդ դոլարով, ինչի համար է օգտագործվելու այս նոր աջակցությունը եւ ինչպես կիմանանք, թե խելամտորեն են ծախսվել արդյոք այդ գումարները, գրում է 19fortyfive պորտալը:

«Նախ՝ եկեք տեսնենք, թե ինչ ստացավ Ուկրաինան նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու այցի արդյունքում։ Հիմնական բանը Բայդենի պաշտոնական հայտարարությունն էր, որ ԱՄՆ-ը Patriot հակաօդային պաշտպանության համակարգ կուղարկվի Ուկրաինա՝ ավելի քան 200 000 հրետանի, հրթիռային եւ տանկային արկերի հետ միասին: Թեեւ ԱՄՆ-ում եւ Ուկրաինայում շատերը ոգեւորված էին Patriot-ի հայտարարությամբ, կարեւոր է հասկանալ, թե ինչ կարող է անել եւ ինչ չի կարող անել մեկ մարտկոցը:

Patriot-ի սահմանափակ էֆեկտը

Զելենսկին գրեթե պատերազմի սկզբից հանդես է եկել ԱՄՆ-ի եւ Արեւմուտքի հակաօդային պաշտպանության օգտին։ Սակայն վերջին ամիսներին Արեւմուտքն ավելի քան շռայլ է եւ մեծ թվով ժամանակակից հակաօդային պաշտպանության համակարգեր է տրամադրել: Հարց՝ նշանակում է արդյոք Patriot մարտկոցի ավելացումը նոր բան Ուկրաինայի համար: Ազնիվ կարճ պատասխան՝ ոչ։

Patriot մարտկոցը սովորաբար գործում է որպես ինտեգրված պաշտպանական համակարգի մաս, որը կարող է ներառել ԱՄՆ-ի եւ ՆԱՏՕ-ի բազմաթիվ օբյեկտներ: Մարտկոցը պահանջում է 90 հոգանոց անձնակազմ, որը սովորաբար պահանջում է 90 օր ուսուցում, նախքան նրանք կարող են սկսել աշխատանքը: Սակայն մեկ մարտկոցը սովորաբար կարող է պաշտպանել մեկ կետային թիրախ: Մարտկոցը կարող է պաշտպանել, ասենք, Կիեւի մեծ մասը, բայց ոչ ամբողջ քաղաքը: Ինչպես պարզվել է 2019 թվականին, երբ Սաուդյան Արաբիայի գլխավորած Patriot համակարգը չկարողացավ կանգնեցնել իրանական բարդ օդային հարձակումը, համակարգը հուսալի չէ:

Իրականությունն այն է, որ որոշակի ամիսներ անց Ուկրաինայի ընտրված վայրում շահագործման կհանձնվի միակ Patriot-ը: Դա չի փոխի Ուկրաինայի հակահրթիռային պաշտպանության կարողությունների ավելի լայն դինամիկան։

Ինչ է ասում Ուկրաինան այն մասին, թե ինչ է իրեն պետք

Եթե ենթադրել որ ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենը, ի վերջո, կստորագրի 47 միլիարդ դոլար արժողությամբ աջակցության փաթեթը, ուսումնասիրությունը, թե որտեղ են գնում այդ գումարները, ցույց է տալիս, որ միայն մոտ 14 միլիարդ դոլարը կուղղվի լրացուցիչ նոր սպառազինություններին:

Այս ամսվա սկզբին Economist-ին եւ The Guardian-ին տված մի շարք հարցազրույցների ժամանակ Ուկրաինայի բարձրագույն ռազմական եւ քաղաքական առաջնորդները նշել են զենքի նվազագույն պահանջները, որպեսզի Ուկրաինային 2023 թվականին հարձակման անցնելու իրատեսական հնարավորություն տան: Ուկրաինայի զինված ուժերի հրամանատար, գեներալ Վալերի Զալուժնին ասել է, որ անհրաժեշտ է առնվազն 1500 ժամանակակից զրահամեքենա (այդ թվում՝ 300 տանկ եւ 500 հրետանի): Վաշինգտոնում ելույթի ժամանակ Զելենսկին ասել է. «Վստահեցնում եմ, որ ուկրաինացի զինվորներն իրենք կարող են կատարելապես կառավարել ամերիկյան տանկերն ու ինքնաթիռները»։

Հատկանշական է, որ երբ Զելենսկին հեռացել է Վաշինգտոնից, Բայդենը լռեցլ է մեկից ավելի Patriot մարտկոցներ, ինչպես նաեւ տանկեր, զրահափոխադրիչներ եւ նոր հրետանի ուղարկելու մասին։

ԱՄՆ-ը եւ ՆԱՏՕ-ն ինչ են անում, եւ ինչ չեն անում, պարզ է դառնում, որ մեր հիմնական նպատակն իսկապես Ռուսաստանի հետ որեւէ ուղղակի բախումից խուսափելն է, որը կարող է շատ հեշտությամբ վերաճել միջուկային հակամարտության: Սա ճիշտ գործողություն է, եւ ես գովաբանում եմ Սպիտակ տունը կշռադատված զսպվածության համար: Այնուամենայնիվ, սա անպատասխան է թողնում եւս մեկ հարց. ո՞րն է Ամերիկայի վերջնական նպատակն այս հակամարտությունում, եւ որն է Կոնգրեսի հետագա աջակցության ռազմավարությունը:

Անցյալ շաբաթ փաթեթի ստորագրումից հետո ԱՄՆ-ն ավելի քան 100 միլիարդ դոլար է հատկացրել Ուկրաինայի պատերազմին, ինչը 16 միլիարդ դոլարով ավելի է, քան 2023 թվականի Ռուսաստանի ամբողջ ռազմական բյուջեն: Կոնգրեսը պետք է ամերիկացի ժողովրդին բացատրի, թե ինչպես են այդ ծախսերը ոչ պայմանագրային դաշնակցի համար ապահովում ազգային անվտանգությունը: Ի՞նչ է ակնկալում Կոնգրեսն այս գումարից: (Այսինքն՝ ինչպիսի՞ն է ակնկալվող կամ սպասվող արդյունքը։) Ինչպե՞ս կիմանանք, արդյոք փողը լավ ներդրում է, եւ ի՞նչ է անելու Կոնգրեսը 2023 թվականին։

Սրանք կողմնակի խնդիրներ չեն, քանի որ, ինչպես մենք տեսել ենք Աֆղանստանում մեր իսկ պատերազմի երկու տասնամյակի աղետալի մասնակցության ընթացքում, որտեղ մենք վատնեցինք մոտ 2 տրիլիոն դոլար, Կոնգրեսը հաճախ կարող է տարվել զգացմունքներով: Շատերը ենթադրում են, որ պարզապես պատերազմը շարունակելը բավականաչափ զենք եւ աջակցություն տրամադրելով Ուկրաինային՝ կանխելու նրա պարտությունը, օգնում է ԱՄՆ շահերին՝ ապահովելով, որ ռուսական սովորական ռազմական հզորությունը շարունակի վատթարանալ: Սա, սակայն, կասկածելի ռազմավարություն է, քանի որ այն միաժամանակ ապահովում է, որ ուկրաինացիները շարունակեն մեծ թվով մահանալ:

Խաղադրույքները չափազանց բարձր են Ուկրաինային աջակցելու հարցում սխալների համար: Նախքան 2023 թվականին եւս մեկ դոլար հատկացնելը, Կոնգրեսը պետք է ամերիկացի ժողովրդին բացատրի, թե ինչպես են այդ գումարներն առաջ մղում մեր ազգի կենսական ազգային շահերը: Հակառակ դեպքում մեզ նոր ծրագիր է պետք»: