«Նիկոլ Փաշինյանը մեր օրերի Վասակ Սյունին է».Հայկազուն Ալվրցյան

«Երեկվա իր ելույթում Նիկոլ Փաշինյանը շատ ճիշտ էր դնում շեշտադրումները, որովհետև իր գլխավորությամբ ղեկավարող իշխող ուժը ծրագիր ունի հիմնահատակ ոչնչացնելու ընտանիքի գաղափարն ու ազգային արժեքները։ Այն, ինչով զբաղված է այս իշխանությունն, ի վերջո հանգեցնելու է հայի տեսակի ու անդույթի բնաջնջմանը։ Ստացվում է՝ այն կատեգորիաները, որոնց վրա երեկ շեշտադրում է արել Նիկոլ Փաշինյանը՝ ՝ պետություն- կրթություն-անհատ-աշխատանք կատեգորիաների առաջնայնությամբ ներկայացնելով մինչև 2050 թվականի զարգացման իր տեսլականը, ի վերջո կհանգեցնի մեր պետության ներսում ընտանիքի գաղափարի իսպառ վերացմանը,-ասում է Արևմտահայոց հարցերի ուսումնասիրության կենտրոնի ղեկավար, հայագետ Հայկազուն Ալվրցյանը՝ «Փաստինֆո» լրատվականի հետ զրույցում վերլուծելով վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի երեկ՝ Անկախության տոնի առթիվ արած հայտարարությունները։ Նշենք, որ վերջինս ներկայացրել է մինչև 2050 թվականի երկրի զարգացման տեսլականը, որի ընթացքում Փաշինյանը որևէ անգամ անդրադարձ չի արել ազգային արժեքների գաղափարին կամ դրանց զարգացման ուղղությամբ տարվելիք աշխատանքներին։ Ստացվում է, որ ըստ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ներկայացրած զարգացման տեսլականի, մինչև 2050 թվականը մենք կունենանք սպառողների մի հասարակություն, որտեղ, որպես առաջնային կարևորության արժեք, կդիտվի առավոտյան անհատի աշխատանքի գնալը, այնտեղ իր ունեցած կրթությունն ու գիտելիքները գործի դնելը, հետո տուն վերադառնալն, ուտելն ու քնելը։ Այսպիսով, ընտանիքի գաղափարը մեխանիկորեն դուրս է գալիս, այլ կերպ ասած՝ առաջնորդվելով այս տեսլականով, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանում մի նոր Բաբելոն է կառուցում, սրանով իր ծառայությունները մատուցելով այն ուժերին, որին ենթակա է ինքը»։

Ամփոփ գնահատական տալով Անկախության տոնի առիթով վարչապետ Փաշինյանի երեկվա ելույթին, հայագետը նկատում է.«Հիշո՞ւմ եք մի ժամանակ մանկական մի հաղորդում կար՝ «Հեքիաթն է կանչում» անվանում։ Եթե կարճ ու կոնկրետ արտահայտվենք, ապա Փաշինյանի՝ Անկախության առիթով ելույթը պետք է դասել հենց այդ շարքին։ Երբ նա փողոցներում պայքարում էր իշխանության գալու համար, հրապարակներից հայտարարում էր, թե հենց երկրի ղեկն իր ձեռքում հայտնվի, երկրում միջին աշխատավարձը յոթնապատիկ ավելանալու է, մարդիկ այլևս կարիքի մեջ չեն ապրելու, տնտեսությունը թռիչքաձև զարգացում է գրանցելու, ներդրումները հոսելու են և այլն։ Հասկանալով, որ երկուսուկես տարի անց այս խոստումները ոչ միայն չեն կատարվել, այլև երկրի վիճակը գնալով անմխիթար է դառնում, զգալով, որ հողը փախնում է իրենց ոտքերի տակից, Փաշինյանը հիմա էլ որոշել է իր հորինած հեքիաթները տեղափոխել 2050 թվական, մինչև, իր կարծիքով, ի կատար կածի իրեն վստահված ապազգային ծրագրի վերջնական և լիարժեք իրականացումը»։

Հայկազուն Ալվրցյանը նկատում է՝ բոլորովին պատահական չէ վերջին ժամանակներում հաճախադեպ դարձած այն երևույթը, որով Հայոց պատմության էջերից հատկապես անհասկանալի և դավաճան կերպարների անուններ և դրվագներ են ջրի երես հանվում.«Պատահական չէ, որ վերջին շրջանում իշխանությունների կողմից անընդհատ ինչ – որ անհասկանալի պատմական դավաճան կերպարների են ի դերև հանվում՝ Պետրոս Գետադարձ, Վրեժ Սարգիս և այլն։ Սա արվում է՝ ապակողմնորոշելու համար իրենց դավաճանական քայլերը, սա պատմության քառուղիներում իրենց դժբախտության պատճառները որոնելու չհաջողված փորձ է։ Գիտե՞ք ով է Նիկոլ Փաշինյանը՝ նա մեր օրերի Վասակ Սյունին է։ Այդպիսի պետություն, ինչպիսին սրանք են այսօր ուզում կառուցել, ժամանակին Վասակ Սյունին էր ձգտում կառուցել, պարզապես, ի տարբերություն Նիկոլ Փաշինյանի, Վասակ Սյունին շատ ավելի տաղանդավոր քաղաքական գործիչ էր։ Նրա համար միևնույն էր, թե ինչ լեզվով կխոսեն իր կառուցած պետության ներսում, ինչ կրոն կդավանեն մարդիկ այնտեղ, ի վերջո՝ ովքեր կապրեն այդ պետության մեջ։ Վասակ Սյունու նպատակը Պարսկաստանին խաբելով ինչ – որ անհասկանալի պետություն ստեղծելու մոլուցքն էր։ Ի դեպ, Վասակ Սյունին, ինչպես և Նիկոլ Փաշինյանը նույնպես, կուրացրել էր փառամոլությունից՝ ինքնամոռաց տրվելով Բյուզանդիայի նման անդեմ ու անդիմագիծ մի խառնարան կառուցելու գաղափարին։ Սրանք նույն պետություն են ուզում կառուցել և պատահական չէ, որ հիմա Հայոց պատմության փառահեղ էջերից հենց կասկածելի արժեքներն են վեր հանվում, միաժամանակ, ինչ- որ անհասկանալի պայծառ ապագայի հեռանկարով խաբելով ժողովրդին, ճիշտ այնպես, ինչպես երեկ ինչ -որ բեմում կանգնած անում էր Նիկոլ Փաշինյանը՝ «Հեքիաթն է կանչում» հաղորդման շրջանակներում։