Շահումյանի ու Նախիջևանի ազատագրման մասին

• Նախկինների ժամանակ Ադրբեջանն ասում էր՝ «յոթ շրջանս հե՛տ տվեք, խախտված ազգային արժանապատվությունս վերականգնվի, մնացածը կխոսենք»։ Այսօր է, որ արդեն ոչ թե զուտ խոսքով, այլ գործով թշնամին անցել է ամբողջ Հայաստանի Հանրապետության գրավմանը։ Առաջ «յոթ շրջան» էին մուրում։ Չարենցյան «Ամենապոեմը» հիշո՞ւմ եք․ «Դարերի մշուշից ելած // Ձեռքին՝ հնամյա մի նետ // Դարերի մշուշի վրա // Գրում էր՝ «Վեց վիլայեթ…»։ Մոտավորապես այդպես գրում էին «յոթ շրջան»։

• Դա նրա շնորհիվ էր, որ մելիքների օրոք (2-րդ և 3-րդ նախագահներ) Հայաստանն իր բանակցային կարմիր գծի՝ ԼՂԻՄ+ճանապարհ(ներ) վրա, անհողդողդ կանգնած էր։

• Իսկ հիմա մի պահ պատկերացրեք, թե ինչ կլիներ, եթե Հայաստանը նաև Շահումյանի հարց բարձրացներ կամ Թուրքիայի ու Ադրբեջանի կողմից դեռ այն ժամանակ Մեծամորի ատոմակայանի հանդեպ պարբերաբար հնչած սպառնալիքների և պատմական արդարության ու ցեղասպանական քաղաքականության հետևանքների հաղթահարման համաշարում Նախիջևանի հարց բարձրացներ։ Աներ դա առաջինը, ոչ թե օրինակ այն բանից հետո, երբ Ադրբեջանը նախկին անկլավների հարցը բարձրացներ, մենք էլ պատասխանեինք։

• Ի՞նչը կլիներ թշնամիների ռեակցիան։ Կհարձակվեի՞ն։ Չէ, որովհետև հարձակվում են ոչ թե այն ժամանակ, երբ ուզում են, այլ երբ կարողանում են, իսկ կարողացան միայն իրենց դրածո իշխանությունների օրոք՝ 2020 թ․-ին։ Իսկ այն ժամանակ ընդամենը կսկսեին այդ նոր կետից բանակցել, և նման դինամիկայի պայմաններում «յոթ շրջանն» աստիճանաբար «բանակցային հուշ» կդառնար։

• Իսկ թե ինչն էր խանգարում մելիքներին վարվելու այսպես, գնալու հայոց հողահավաքի ճանապարհով, պատմել եմ երեկ՝ ընդամենը 5-րոպեանոց վիդեոյով (https://www.facebook.com/ElbakeanEdgar/posts/pfbid0a3e5XH2cTJs7MnhGemYe6xarvaTR1ezkZydfd3P8XFGn1HTKzDouASn8C29cwNAjl):