Ինչպես հասնել նրան, որ Ռուսաստանն ասի՝ «Հայաստանի ցավն ու ուրախությունը իմն են»
«Իրավոունք» թերթը գրում է. «Քաղաքական գործիչ, դիվանագետ Արա Սահակյանի գնահատմամբ` հայ-ռուսական հարաբերություններն այժմ նոր բովանդակություն պետք է ձեռք բերեն:
– Մենք պետք է ելնենք նրանից, որ մեր մրցակից Ադրբեջանն ունի մեկ դաշնակից` Թուրքիան, եւ ուզում եմ մեր հասարակությանն ասել, որ հարգելի բարեկամներ, հայրենակիցներ, դուք ձեր քույրերին ու եղբայրներին շատ ավելի ուշ-ուշ եք տեսնում, քան Ադրբեջանի ու Թուրքիայի ղեկավարները:
Ընդ որում` իրենց զրույցում կան այսպիսի բառեր` «Ադրբեջանի ուրախությունը մեր ուրախությունն է», «Ադրբեջանի ցավը մեր ցավն է», հետեւաբար, մենք Ռուսաստանի հետ մեր փոխհարաբերություններում իրավունք չունենք լինել կեղծ ու տմարդ, պետք է կտրուկ բարձրացնել փոխհարաբերությունների որակը` բոլոր մակարդակներով եւ հասնել նրան, որպեսզի Ռուսաստանն ասի՝ «Հայաստանի ցավն ու ուրախությունը իմն են»:
Գեղջկական խաբեություն չի կարելի անել, պետք է դադարել Ռուսաստանին բացատրել իր շահերը: Ռուսաստանն ուշադրությամբ հետեւում է Հայաստանի իրադարձություններին, բայց ոչ մի ընդդիմության չի հրահրում: Ցանկացած ուժ, որը գալիս է իշխանության, նրանք աշխատում են այդ ուժի հետ` ըստ դիմացինի վերաբերմունքի»:
Մանրամասները՝ թերթի այսօրվա համարում


















































Կորցրած գումարներ՝ ուշացող արդարություն
Նոր կանոններ Yandex Go-ի վարորդների և ծառայությունից օգտվող քաղաքացիների համար
ՆԳՆ ոստիկանությունը հորդորում է զերծ մնալ երեխաների հուզական վիճակը խաթարող տեսանյութեր հրապարակելու...
Երեւանում դպրոցներից մեկի ֆիզկուլտուրայի դահլիճում 11-ամյա երեխաները հրել և վայր են գցել համադասարան...
«Հանրամեդիա»․ Լրագրողների մի մասն ունի անպատժելիության կեղծ զգացողություն (տեսանյութ)
Ասում են՝ մենք էլ մտնենք ԹՐԻՓՓ, անեիք, 100 տարի է այստեղ եք. Ալեն Սիմոնյանը՝ ՌԴ պաշտոնյաներին
Իրանում մի քանի քաղաքական գործիչների են ձերբակալել՝ հունվարին բողոքի ակցիաների մասնակիցներին սատարել...
27-ամյա երիտասարդի մեքենայում խոշոր չափի թմրամիջոց է հայտնաբերվել. Երևանի քրեական ոստիկանների բացահա...
Ավիահարվածներով և պատերազմով Իրանում ռեժիմի փոփոխություն չի լինի
ԵՄ-ն զիջումներ է ուզում Մոսկվայից, այլ ոչ թե Կիևից․ Կայա Կալաս