Գետառը փակելով, Երեւանի իշխանությունները քաղաքն անպաշտպան են դարձրել սելավաջրերից

Փակելով Գետառը՝ Երեւանի իշխանությունները քաղաքն անպաշտպան են դարձրել սելավներից։ Այս մասին NEWS.am–ի թղթակցի հետ զրույցի ժամանակ հայտնել է բնապահպան, Հայաստանի բնապահպանության նախկին նախարար Կարինե Դանիելյանը։

«Երբ մենք ասում էինք, որ այն փակել չի կարելի, մեզ առարկում էին, որ այնտեղ ջուր չկա, առնետներ են վազվզում։ Իրականում այն քաղաքի սելավատարն է։ Քանի որ գարնանը, երբ ձյունը սարերում սկսում է հալչել, ամբողջ ջուրը Գետառով ու Ջրվեժով է իջնում ու թափվում Հրազդան»,- նկատեց բնապահպանը՝ հավելելով, որ գլխավոր հատակագծով ենթադրվում էր մաքրել ու պահպանել սելավատարը։

Կարինե Դանիելյանը ափսոսանքով է արձանագրում, որ բնակչության մոտ նույնպես բնապահպանական մշակույթը առանձնապես զարգացած չէ։ «Համապատասխանաբար գետ է նետվում աղբ։ Դա աղտոտում է թունելը։ Մեզ ասում են, որ թունելը մեծ է, ու եթե սելավ լինի,կհաղթահարի»։ Այս հավաստիացումը բնապահպանը համարում է ոչ համոզիչ։ Նա հիշեցրեց, որ 1946-ին սելավը, որն իջել էր Գետառով, հսկայական էր։ Հետագա տարիներին այդքան խոշոր սելավներ չեն եղել, բայց քաղաքի կենտրոնը ջրալցվել էր։ Դրա համար էլ իրականացվել էին որոշակի քայլեր, Գետառին հատկացվել է մեծ տարածք՝ ջրի սովորական մակարդակի համեմատ, բացի այդ՝ քաղաքի հյուսիսային տարածքներում պատրաստվել են սելավընդունիչներ, որոնք պետք է ընդունեին սելավային հոսքերը, հետո աստիճանաբար դրանք բաց թողնեին քաղաքի տարածքով։

«Սելավընդունիչները նույնպես կառուցապատվել են։ Քաղաքը պարզապես անպաշտպան է մնացել սելավներից այսօրվա դրությամբ։ Հիմա ուժեղ անձրեւների ժամանակ քաղաքի բոլոր ցածր մասերը ջրալցվում են։ Նախկինում նման բան չի եղել, չնայած, ստորգետնյա անցումներ էլ չեն եղել։ Երբ ինձ ասում են, որ Գետառը կապ չունի, ես խորհուրդ եմ տալիս գնալ Երեւանի պետական համալսարան հորդառատ անձրեւի ժամանակ ու նայել Գետառի կողմը՝ փակված հունի կողքով գետ է հոսում։ Այսինքն ջուրը գտնում է իր օրինական տեղը։ Հունը փակվել է ու ջուրը հոսում է քաղաքով մեկ»,- արձանագրեց Կարինե Դանիելյանը։