Ինչպե՞ս կարող են ԼՂ կոնֆլիկտի կողմերը հումանիտար ծրագիր իրականացնել, երբ Ալիևը խոսում է Երևանը գրավելու մասին

Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարների հանդիպումը դրական երևույթ է: Չհանդիպել, նշանակում է՝ չերկխոսել: Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց ՌԴ Պետդումայի ԱՊՀ գործերով, եվրասիական ինտեգրման ու հայրենակիցների հետ կապերի կոմիտեի առաջին փոխնախագահ Կոնստանտին Զատուլինը:

«Հանդիպման բովանդակությունը, արդյունքները պարզ չեն, կասկածում եմ, որ կողմերի ներկայիս դիրքորոշումների պայմաններում նույնիսկ կախարդական փայտիկի օգնությամբ հնարավոր կլինի հանդիպումներից արդյունք գրանցել, համաձայնության գալ»,- ասաց Կ. Զատուլինը:

Ինչ վերաբերում է հանդիպումից հետո ԵԱՀԿ ՄԽ կողմից տարածած հաղորդագրությանը, որտեղ խոսվում է հումանիտար ծրագրեր իրականացնելու պատրաստակամության մասին, Կոնստանտին Զատուլինն ասաց, թե կդժվարանա ասել՝ կոնկրետ ինչ ծրագրերի մասին է խոսքը, բայց նշեց, որ ատելության պայմաններում մարդասիրական ծրագրեր իրականացնելը հնարավոր չէ:

«Ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում առկա լարվածությունը նման ծրագրեր իրականացնելու համար պետք է նվազեցնել: Կան բազում հակամարտություններ, որոնք դեռևս լուծված չեն, տարիների պատմություն ունեն, ինչպես Կիպրոսը: Ղարաբաղյան հակամարտությունն ընթանում է ագրեսիվ հայտարարություններով, որոնց մեծ մասի հեղինակը Ադրբեջանն է և այդ հայտարարությունները բարձր մակարդակով են արվում: Ինչպե՞ս կարելի է հումանիտար ծրագրեր իրականացնել, երբ Ադրբեջանի նախագահը հրապարակային խոսում է ոչ միայն Ղարաբաղը, այլև Երևանը գրավելու մասին»,- շեշտեց պետդումայի պատգամավորը:

Ավելին, ըստ Զատուլինի, պաշտոնական Բաքուն «հիստերիկ» վերաբերմունք է ցույց տալիս մարդկանց նկատմամբ, ովքեր անգամ հումանիտար նպատակներով մեկնում են Ղարաբաղ, նրանց ներառում է «սև ցուցակներ»-ում, հայտարարում «պերսոնանոնգրադա» կամ ինչպես դա եղավ բլոգեր Ալեքսանդր Լապշինի դեպքում պահանջում արտահանձնել իրեն:

«Այս ամենը անհանդուրժողական մթնոլորտի արդյունք է և հարվածում է առաջին հերթին Ադրբեջանին»,- նշեց Կ. Զատուլինը:

Հարցին՝ ո՞ր դեպքում Ադրբեջանը կհամաձայնի, որ Ղարաբաղը վերադառնա բանակցային սեղան, պատգամավորը պատասխանեց. «Ես հիշում եմ այն ժամանակները, երբ Ղարաբաղը մասնակցում էր բանակցություններին: Որպեսզի բալանսավորվի Ղարաբաղի մասնակցությունը հորինվել էր Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնք հասկացությունը: Իրավիճակը, երբ Ղարաբաղը մասնակցում էր բանակցություններին, ամեն ինչ ավելի մոտ էր իրականությանը, որովհետև, համաձայն եմ Փաշինյանի հետ, առանց Ղարաբաղի մասնակցության հակամարտությունը վերջնականապես չի լուծվի: Վաղ թե ուշ Ղարաբաղը դառնալու է բանակցությունների մաս: Այլ հարց է, որ բանակցային սեղանից դուրս գալուց հետո այլևս դժվար կլինի վերադառնալ»:

Կ. Զատուլինն ասաց, որ Ղարաբաղը դուրս մնաց բանակցություններից երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման տարիներին: Ըստ նրա՝ Ղարաբաղի մասնակցությունն ավելի բովանդակային էր դարձնում բանակցությունները, չէր երաշխավորում հակամարտության կարգավորումը, բայց մոտեցնում էր դրան: «Կարծում եմ, որ ժամանակը չի անցել, դեռ հնարավոր է վերադարձնել Ղարաբաղը բանակցային սեղան»: