ԱՄՆ-ում մեծանում են մտավախությունները, որ Դոնալդ Թրամփը կարող է արգելել պոռնոն

ԱՄՆ նորընտիր նախագահ Դոնալդ Թրամփը բաժանել է պոռնոարդյունաբերությունը աճող մտավախությունների պատճառով, որ նա կարող է արգելել պոռնոն:

«Ես կարծում եմ, որ պոռնոարդյունաբերությունը միշտ դժվար է եղել սահմանափակել գաղափարապես: Ոլորտում կան մարդիկ, որոնք շատ առաջադեմ են, և կան մարդիկ, որոնք շատ պահպանողական են, չնայած մենք գործ ունենք սեքսի և սեքսուալության հետ», - Mashable-ին ասել է Մայք Ստաբիլը, Free Speech Coalition-ի հանրային քաղաքականության գծով տնօրենը, որը մեծահասակների համար զվարճանքի ինդուստրիայի առեւտրային ասոցիացիա է:

Վերջին շաբաթների ընթացքում սոցիալական ցանցերում պոռնոարդյունաբերության ներկայացուցիչների միջև լարվածությունը սրվել է: Դա տեղի է ունենում նոր հարցերի ֆոնին, թե ինչպես է Թրամփը վարվելու պոռնոարդյունաբերության հետ: Թրամփի որոշ կողմնակիցներ ցանկանում են արգելել պոռնոն և բանտարկել դրա ստեղծողներին, մինչդեռ պոռնոարդյունաբերության որոշ ներկայացուցիչներ քվեարկել են նրա օգտին:

Թրամփը կարգելի՞ պոռնոն

Եթե պահպանողական The Heritage Foundation-ը հասնի իր ուզածին, ապա պատասխանը այո է: Հիմնադրամը կանգնած է «Project 2025»-ի ետևում՝ ծայրահեղ աջ պահպանողականների ցանկության ցանկից: Միջոցառումներից մեկը կոչ է անում ամբողջությամբ արգելել պոռնոգրաֆիան։

Չնայած Թրամփը նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում հեռավորություն էր պահպանում Project 2025-ից, իր հաղթանակից հետո նա արդեն Project 2025-ի նշանավոր հեղինակների և խորհրդատուների մի շարք պաշտոններում է նշանակել:

2016 թվականին Թրամփը ստորագրել է պարտավորություն, որը նրան կոչ է անում արգելել մեծահասակների ժամանցը, ինչը տեղի չի ունեցել։ Եվ եթե Թրամփն իսկապես որոշի այս անգամ առաջ շարժվել պոռնոգրաֆիայի արգելքով, նրա վարչակազմը բոլոր դեպքերում զգալի խոչընդոտների կհանդիպի:

Պոռնոգրաֆիան ամբողջությամբ արգելելու համար նրան պետք է Կոնգրեսի և Գերագույն դատարանի օգնությունը՝ պոռնոգրաֆիան վերաիմաստավորելու համար՝ հետևելով 1973 թվականի մի գործի, որը սահմանում էր, թե ինչ է նշանակում «անպարկեշտություն», և որին աջակցում էր 1985 թվականի մեկ այլ գործ, որտեղ ասվում էր, որ արգելված նյութերը պետք է դուրս լինեն «միայն նորմալ, առողջ սեռական ցանկությունների» սահմաններից։ Ի վերջո, վերջին խոսքը Գերագույն դատարանին է, որը պետք է ասի՝ ինչն է «անպարկեշտ» և, հետևաբար, պաշտպանված չէ Առաջին փոփոխությամբ: