Ֆուտբոլը եւ մեր արտաֆուտբոլային խնդիրները կամ ինչու պարտվեցինք հույներին

Ֆուտբոլի Հայաստանի հավաքականը Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի նախավերջին տուրում Երեւանում ընդունեց Հունաստանի հավաքականին եւ փառահեղ պարտություն կրեց 1:0 հաշվով: Հատուկ ընդգծենք, որ հույները Երեւան էին ժամանել առանց առաջատար ֆուտբոլիստների:

Անկեղծ լինենք, խաղից առաջ ծանոթանալով Հայաստանի հավաքականի մեկնարկային կազմին, պարզ էր, որ մեր թիմը հաստատ գոլ չի խփելու կամ եթե խփի էլ, ապա դա լինելու էր պատահականության արդյունք:

Հավաքականի նորանշանակ մարզիչը այնպիսի մարտավարություն էր ընտրել, կարծես մրցակցի դաշտում խաղում էինք Բրազիլիայի, Գերմանիայի կամ Բելգիայի հավաքականի դեմ, եւ ոչ թե Հունաստանի, մեղմ ասած, ոչ ուժեղ թիմի հետ:

Հույների խփած միակ գոլից առաջ Հունաստանի հավաքականը գնդակին տիրում էր խաղի երեք չորրորդի ընթացքում: Վաղուց հայտնի փաստ է, որ եթե մի թիմը անդադար պաշտպանվում է անգամ ոչ ուժեղ մրցակցի դեմ, ապա գոնե մի անգամ գոլ է բերելու իր դարպասին: Հենց այսպես էլ եղավ: Հայաստանի հավաքականն ամեն ինչ արեց գոլ ուտելու համար եւ կերավ:

Այս մարզչական մտքով, այս կազմով մենք լուրջ հաջողությունների չենք կարող հասնել: Առանց Մխիթարյանի, Ղազարյանի, Ադամյանի, Հարոյանի, Օզբիլիսի հավաքականը բոլորովին այլ մակարդակի թիմ է:

Ակնհայտ է, որ մեր հավաքականը, մեր ֆուտբոլը ճգնաժամի մեջ է: Իսկ ինչպես չլինի, եթե ՀՖՖ նախագահը մեկ ժողովրդի սրտի պաշտոնյան էր, իսկ հետո հանկարծ վերածվեց պուտչիստի, հակահեղափոխականի, երբ ֆեդերացիայի գործկոմի անդամ ՔՊ-ականները, որոնք ֆուտբոլից հազարավոր կիլոմետրերով հեռու են ինտրիգը ինտրիգի հետեւից են հյուսում:

Այնպես որ, այս իրավիճակում մեզ ոչ միայն Հունաստանի, այլ գուցե եւ Ղրղզստանի հավաքականն էլ կհաղթի: Արտաֆուտբոլային գործոնը, ցավոք, այսօր ֆուտբոլի վրա միայն ու միայն բացասական ազդեցություն է թողնում:

Այս իրավիճակում ֆուտբոլիստների ցուցադրած խաղին անդրադառնալն անիմաստ է: Իսկապես՝ անիմաստ է: Անգամ անիմաստ է քննարկել, թե Խաշմանյանն ինչու է սեփական դաշտում խաղադաշտ դուրս գալիս յոթ պաշտպանով: 

Top-News.am