Ցտեսություն, թախիծ (մաս 9-րդ)

,,Կկշտանա մարդը մի օր ու կհարցնի.,, Դե, ահա կշտացա, իսկ հիմա ինչ պիտի անեմ?,, (Դոստոևսկի)

Պատահում է, որ դեպրեսիան մարդու հոգու մեջ ամրանում-արմատակալում է այն պատճառով, որ անձին տալիս է որոշակի արտոնություններ և օգուտներ: Կհարցնեք - ինչ օգուտ կարող է տալ մշտաթախիծ, ընկճված վիճակը: Այն, որ նևրոտիկին հնարավորություն է ընձեռում հոգեբանորեն պաշտպանվելու ,,տաքուկ և հուսալի,, ապաստարանում: ,,Ես հիվանդ եմ,, , ,,Վիշտս խորն է ,, , ,,Ինձ հանգիստ թողեք,, , ,, Էլ սիրտ չունեմ,, , ,,Ինձնից ոչինչ մի պահանջեք,, , ,,Քիչ է մնացել.կմեռնեմ - կպրծնեք,, և այլն. այսօրինակ տրամաբանության և վարքագծի ,,շնորհիվ,, նևրոտիկը շարունակ արժանանում է շրջապատի կարեկցանքին, ուշադրությանը և հոգածու վերաբերմունքին:

Այսինքն, առանձին դեպքերում հոգեկան ընկճվածության ախտանիշները կարող են ,,պայմանականորեն ցանկալի և հաճելի լինել,, անձի համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս վայելելու շրջապատի ( հարազատների ) հոգատարությունը, գուրգուրանքը և ազատվելու պատասխանատվության մի որոշ բաժնից: Բայց սա չի նշանակում, թե մարդը ձևացնում է, թատրոն է խաղում կամ դիտավորյալ է անում ամենը: Ամենևին: Նա սիմուլյացիա չի անում, այլ իրոք տառապում է ,,սեփական դարդի մեջ ,,: Պարզապես, երկար ժամանակ դեպրեսիվ ախտանիշների հետ խաղաղ գոյակցելով, մարդը հոգեբանորեն հարմարվում է դրանց և ,կարծես, իր կյանքը չի պատկերացնում առանց այդ ախտանիշների: Առաջանում է յուրահատուկ կախվածություն հիվանդագին ապրումներից կամ հիվանդամոլություն: Ահա, պատճառներից մեկն էլ այս է, թե ինչու դեպրեսիվ նևրոզ ունեցողը կարծես կառչած լինի և հաճախ այնքան էլ չի շտապում ազատվել իր գանգատներից: Քանզի ունի ներքին վախ, որ եթե ապաքինվի, ,,նորմալանա,,, եթե եռանդն ու աշխատունակությունը վերականգնվեն, ապա - նախ, կզրկվի մերձավորների ուշադրությունից և խնամքից, և , երկրորդ, այս կյանքի ճնշումները, հարվածները և պատասխանատվությունը իր վրա կշատանան: ,,Դե, ահա լավացա, բա հետո ինչ պիտի լինի ինձ հետ...,, - այս թաքուն սարսափը, իբրև ներքին հոգեկան արգելակ, մարդուն շարունակ պահում է դեպրեսիվ ախտանիշների ծանծաղուտում - վիշապին գերի: Անշուշտ այս կախվածությունը ամրապնդվում է նաև հարազատների և մերձավորների չափից դուրս հոգածու, սրտառուչ վերաբերմունքով, մեր ավանդական ,,վաշ-վիշով,,: Հետևապես, այս տեսակ նևրոտիկ դեպրեսիայից ելնելու գլխավոր պայմանը տառապող անձի ներքին ցանկությունն է , բավարար կամքը - ապրելու կենսախինդ, ինքնուրույն և ակտիվ կյանքով : Իսկ թե ինչպես, կարող են անհատապես խորհուրդ տալ հոգեբույժը և հոգեթերապևտը, որոնք ունեն հոգեբանական մեծ պատրաստվածություն, կենսափորձ և առաջին հերթին - հոգեբանական կուլտուրա:

Շարունակությունը հաջորդիվ

Վարդգես Դավթյան

Այս թեմայով Պետության դերը երկրորդելը, մի կողմ քաշվելը կբերի հանրային կյանքի լարվածության և կազմալուծման Մտածում է, որ արտերկրի հայերը պարապ փող են ստանում իր յալանչի արբանյակների նման Վահագն Հայրապետյանի վրիպումը. Չկա առաջվա կլասիկան Գործող իշխանությունների նախնական դիագնոզ. կեղծ այլասիրական, իրականում ինֆանտիլ-հեդոնիստական Ամենամեծ անբարոյականությունը