Հայաստանի իշխանությունը կատարում է օտար գլոբալիստ խաղացողների կամքը

Եվ այսպիսով, 2023 թվականի սկիզբը՝ գոնե «ռեալ պոլիտիկի» պայմանական տարածքում փոփոխություններ չի խոստանում։

Եթե ​​բաց թողնենք երկրում և տարածաշրջանում տեղի ունեցող գործընթացների հուզական գնահատականները, ապա վերջնարդյունքում ունենք հետևյալը.

Հայաստանի ներկայիս իշխանությունների հայեցակարգերը մնում են անփոփոխ։
Այսինքն. Իշխանություններն ակնկալում են Արցախի Հանրապետությունը «փոխանակել» Հայաստանի «անվտանգության» հետ, ինչը, ըստ էության, բացարձակապես անիրագործելի խնդիր է, քանի որ հայկական էթնոքաղաքական միասնության մի մասի հանձնումը երաշխավորված կհանգեցնի մյուս մասի թուլացմանը՝ ընդհուպ մինչև լիակատար ապամոնտաժման վտանգի։ Ինչպես հասկանում ենք, խոսքն ուղղակիորեն Հայաստանի Հանրապետության մասին է, քանի որ Արցախի Հանրապետությունը աշխարհաքաղաքական առումով տարածաշրջանում հայկական էթնոքաղաքական ներկայության անվտանգության ընդհանուր համակարգի անփոխարինելի մասն է։
Նաև փաշինյանական կառավարությունը Թուրքիայի հետ «հարաբերություններ» հաստատելու համար հույսը դնում է ազգային շահերի անտեսման հաշվին թուրքերի հետ «բարիշելու» գործընթացը խրախուսելու վրա։

Նախագիծը բացարձակապես անգրագետ է և ըստ էության հակապետական, քանի որ ազգային շահերի անտեսումն անխուսափելիորեն հանգեցնում է պետության՝ որպես քաղաքացիների կենսաապահովման համակարգի թուլացման, ինչն իր հերթին բերում է հերթական կորստի՝ բոլոր իմաստներով։
Երկու շատ կարևոր կետ.

Գործող իշխանությունների տեսլականը ձևավորվել է հաշվի չառնելով հայ ժողովրդի, Հայաստանի և Արցախի պետական ​​և ազգային շահերը, այլ իրենից ներկայացնում է ընդամենը տարր գերտերությունների աշխարհաքաղաքական մեծ խաղի իրականացման համար՝ տարածաշրջանում ազդեցության ոլորտների բաժանման մեջ՝ Հարավային Կովկասից մինչև Կենտրոնական Ասիա և Մերձավոր Արևելք×չեզոքացում/Իրան × Ռուսաստան × Չինաստան կապի տարանջատում։
Հիմնական խաղացողների ԻՐԱԿԱՆ նպատակների ամենամակերեսային վերլուծությունն անգամ բավական է պարզ ճշմարտությունը հասկանալու համար՝ Հայաստանի ներկայիս իշխանությունը կատարում է օտար գլոբալիստ խաղացողների կամքը Հայաստանի անվտանգության, տարածքային ամբողջականության և գոյության հաշվին։
Եվ սա ոչ թե իրավիճակի ընդդիմադիր հայացք է, այլ իրական հեռանկար, որը ցավոք մեզ տանում է դեպի մեծ պատերազմ։

Արման Աբովյան