Անկախության օրը

Մենք տոնում ենք Անկախության օրը՝ պետության աշխարհիկ թիվ մեկ տոնը: Եւ կրկին տոնական տրամադրություն չկա, եւ կրկին տոնի զգացողություն չկա: Եւ կրկին անկախության օրը նշում են այնպես, որ այն հնարավորին չափ արժեզրկեն, վերածեն ազգագրական-մշակույթային միջոցառման:

Նախորդ իշխանությունները Էրեբունի-Երեւան տոնակատարությունն ավելի մեծ շուքով էին նշում, քան Անկախության տոնը (մի քանի բացառություններով), իսկ այս իշխանություններն ավելի հեռուն գնացին եւ որոշեցին, որ տոնը պետք է նշվի առանձին վերցրած քաղաքում՝ Գյումրիում, այն վերածելով մշակույթային, ազգագրական միջոցառման:

Երբ հասարակությունը գտնվում է զարգացման ցածր աստիճանի վրա, այսպես էլ լինում է, երբ պետության առաջին դեմքերի մոտ պետական մտածողություն չկա, ապա հենց այսպես էլ լինում է:

Լսած կա՞ք, որ ԱՄՆ-ում Անկախության օրը նշեն, օրինակ, միայն Սիթելում: Չի կարող նման բան լինել աշխարհի եւ ոչ մի իրեն հարգող երկրում: Այսօր Հայաստանի մայրաքաղաքում տոնի մասին հիշեցնում է հատուկենտ դրված եռագույն դրոշները:

Անկախության օր, որը դիմավորում ենք կալանավայրում գտնվող նախագահով, դատվող հերոսներով, որոնք Արցախ են ազատագրել եւ պետություն կերտել:

Անկախության օր, որը նշում ենք այն պայմաններում, երբ երկրի ղեկավարներից շատերը պատկերացում չունեն, թե այն ինչպես է կերտվել, ովքեր են կերտել, եւ որոնք խուսափել են զինվորական ծառայությունից:

Եւ չնայած այս անհեթեթությունների շարանին մենք դեռ ուժեղանալու ենք, զարգանալու, հաղթահարելու ենք այս ամոթալի շրջանը, որտեղ իշխում է շնամանքը, որտեղ հասարակությունն անդադար բաժան-բաժան է արվում, որտեղ ատելություն է քարոզվում, որտեղ Անկախության տոնը վերածում են մշակույթային, երգի-պարի միջոցառման եւ բացի մեկ քաղաքից մյուս բոլոր բնակավայրերին զրկում տոնից:

Շնորհավոր տոնդ Հայաստան, շնորհավոր տոնդ Արագածոտն, Արարատ, Արմավիր, Արցախ, Գեղարքունիք, Լոռի, Կոտայք, Շիրակ, Սյունիք, Վայոց Ձոր, Տավուշ, Երեւան:

Top-News.am