Թուրքիան վտանգավոր վայր է քրիստոնյաների համար

Թուրքիան վտանգավոր վայր է քրիստոնյաների համար, Ahval կայքում իր հոդվածում գրում է Նուրսան Բայսալը:

Ապրիլին «Ամերիկայի ձայն» կայքը լուսանկար էր հրապարակել, որում Դիարբեքիրի հայերը սրճարանում տոնում են Զատիկը՝ հնարավորություն չունենալով այն նշել եկեղեցիներում:

2015 թվականին Թուրքիայի իշխանությունների կողմից սահմանած պարետային ժամն ուժի մեջ է Դիարբեքիրում, որտեղ գտնվում է հայկական Սուրբ Կիրակոս եկեղեցին:

Պարետային ժամը սահմանվել էր Թուրքիայի հարավ-արեւելքում քուրդ ապստամբների եւ թուրք զինծառայողների միջեւ բախումներից հետո: Ռազմական գործողություններն ավարտվել են 2016 թվականի սկզբին, երբ ավելի քան 1000 մարդ զոհվեց, իսկ հարյուր հազարավոր մարդիկ անտուն մնացին:

Դիտորդների խումբը բազմաթիվ հաղորդագրություններ է հրապարակել 2015-2016 թթ. բախումների ժամանակ իրավունքների խախտման մասին: Սակայն քիչ է խոսվում տարածաշրջանի փոքրամասնությունների, ներառյալ՝ հայերի, ասորիների, խալդերի եւ քրիստոնյա այլ խմբերի վրա ազդեցության մասին:

Ձերբակալվածների թվում տեղի ասորիական եւ խալդական համայնքների առաջնորդներ կային: Նրանցից մեկը՝ Սադա Իդե Օշանը՝ ասորիների Ասոցիացիայի նախագահը: Նրան մեղադրեցին ահաբեկչական կազմակերպությանն անդամակցելու մեջ եւ ձերբակալեցին: 14 ամիս անց նա ազատ արձակվեց եւ փախուստի դիմեց երկրից:

2017 թվականի մարտին ոստիկանությունը ձերբակալեց նաեւ ասորացիների եւս մեկ առաջնորդին՝ նրան մեղադրելով Քրդական բանվորական կուսակցությանն անդամակցելու մեջ:

Նուրսան Բայսալը պատմում է, որ վերջերս Փարիզից վերադարձավ խալդացի հայտնի քրիստոնյա Պետրուս Կարատայը: 30 տարի անց նա որոշել է օգնել կառուցել իր հարազատ գյուղը Շիրնակում: Այն բանից հետո, երբ նա տեսավ, թե ինչպես են թուրք զինվորականներն իր գյուղի մոտ կրակ վառում, այդ մասին նա խիզախորեն պատմեց լրագրողներին: Նրան եւս մեղադրեցին Քրդական բանվորական կուսակցությանն անդամակցելու մեջ եւ ձերբակալեցին 2018-ի սկզբին:

Այդ ձերբակալությունները, Բայսալի խոսքով, ազդանշան են քրիստոնյաների համար, որոնք դեռեւս ապրում են Թուրքիայի հարավ-արեւելքում, եւ նրանց համար, որոնք վաղուց հեռացել են եւ հույս ունեն վերադառնալ: Շատ քրիստոնյաներ, որոնք դեռ ապրում են այդ տարածաշրջանում, սկսել են վաճառել իրենց տներն ու մեկնել Արեւմուտք: Բռնությունն ու ճնշումները սարսափի են մատնել նրանց:

Ասորացիներից մեկը, որն արտակարգ դրության ժամանակ կորցրեց իր աշխատանքը, թուրքիա լրագրողի հետ զրույցում ասել է.

«Եվրոպայի ասորացիները կորցրել են Թուրքիա վերադառնալու հույսը: Նրանք ստիպված էին լքել քրդական քաղաքները: Ես վաճառեցի տունս եւ այժմ ապրում եմ արեւմտյան Թուրիքայում: Թուրքիան քրիստոնյաների համար վտանգավոր վայր է: Այն վտանգավոր է նրանց համար, որոնք օգտագործում են ցեղասպանություն բառն ու արդարություն պահանջում 1915-ի իրադարձությունների համար:100 տարի անց մեզ երկրորդ արտաքսումն է սպասվում»: