Յոնաս Կաուֆմանը հայտարարել է, որ այլևս չի երգելու Լոնդոնում
Աշխարհահռչակ տենոր Յոնաս Կաուֆմանը հայտարարել է, որ այլևս չի երգելու Լոնդոնում, քանի որ Թագավորական օպերայի հոնորարները չափազանց ցածր են: BBC Radio 3-ին տված հարցազրույցում նա խոստովանել է. «Ես չեմ հասկանում, թե ինչպես եք դա անում»: Այնուհետև նա հավելել է, որ ինքը նաև Մետրոպոլիտեն օպերա վերադառնալու ծրագրեր չունի, բայց գաղափարական պատճառներով:
Լիբրետիստ Քեյթլին Վինսենթի «Օպերայի պատերազմներ» գիրքը բարձրացնում է օպերայի՝ ինքն իրենից փրկվելու անհրաժեշտության հարցը։ Արդյունաբերության ներսում առկա հակամարտությունները չեն սահմանափակվում միայն բյուջետային հարցերով. դրանք պատերազմ են երգիչների և դիրիժորների, ավանդապաշտների և առաջադեմ լսարանի, հնացած մշակութային պատկերների և լսարանի ժամանակակից քաղաքական սպասումների միջև։
Օպերան հաճախ ընկալվում է որպես թանգարանային ցուցանմուշ՝ մի բան, որը պետք է պահպանվի և մնա անձեռնմխելի։ Սակայն վաղուց հայտնի է, որ նույնիսկ դասական ստեղծագործությունները կարող են փոփոխվել. նույնիսկ Մոցարտը պրեմիերայից հետո «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» լրացրել է նոր արիաներով։ Այսպիսով, ինչո՞ւ են այսօր շատ թատերախմբեր նոտաներին վերաբերվում որպես սրբազան տեքստերի։ Խնդիրն այն չէ, որ հանդիսատեսը «գերզգայուն» է, այլ այն, որ օպերային թատրոն գնալու փորձը հաճախ անտեղի է թվում։ Մարդիկ գալիս են ներկայացմանը և չեն հասկանում, թե ինչ անել. երբ ծափահարել, երբ լռել, ինչպես վարվել։ Մինչդեռ, Բրոդվեյում կամ կինոթատրոնում ոչ ոքի չի անհանգստացնում այս մասին: Ինչո՞ւ է օպերան դեռևս վախենում հանդիսատեսին բացատրել, թե ինչպես է կառուցված ներկայացումը:
Եվ նույնիսկ երբ թատերախմբերը փորձում են հարմարվել, արդյունքները հաճախ հակասական են: Օրինակ՝ 2018 թվականին իտալական «Maggio Musicale Fiorentino» փառատոնը փոխեց «Կարմեն» ներկայացման ավարտը՝ ստիպելով գլխավոր հերոսուհուն սպանել Դոն Խոսեին՝ ինքն իրեն մահանալու փոխարեն: Ներկայացումը վաճառվել էր բոլոր տոմսերը, բայց այս որոշումը հազիվ թե ամրապնդեց հանդիսատեսի վստահությունը արվեստի այս ձևի նկատմամբ:
Օպերայի ամենամեծ «պատերազմը» մշակութային արդիականության համար պայքարն է: Աշխարհում, որտեղ ամեն ինչ փոխվում է ավելի արագ, քան թատերախմբերը կարող են կազմել իրենց ռեպերտուարը, օպերայի համար ավելի ու ավելի դժվար է դառնում մնալ հանրության ուշադրության կենտրոնում: Եթերաշրջանները պլանավորվում են տարիներ առաջ, և երբ դրանց պրեմիերան տեղի է ունենում, «նորաձև» թեման արդեն մոռացվում է:
Բայց այստեղ կա նաև հնարավորություն: Օպերան կարող է դառնալ արհեստական բանականության դարաշրջանի իսկական հակաթույն. ոչ մի միկրոֆոն, ոչ մի ուժեղացուցիչ, միայն մարդկային ձայն, անհնարինը անելը: Մնում է միայն սովորել, թե ինչպես արդյունավետորեն փոխանցել սա սմարթֆոնով ապրող աշխարհին:
Լույսն ամենաթանկ նվերն է, որ կարող ես տալ մարդուն
Ով կներկայացնի Հայաստանն այս տարի «Մանկական Եվրատեսիլ» մրցույթում
Արգենտինան ներկայացնող Արսեն Ջուլֆալակյանը ոսկե մեդալ նվաճեց
Դեպի Երևան․ ինչպե՞ս (տեսանյութ)
Շարունակում ենք ստուգայցերը ՊՆ զորամասեր (տեսանյութ)
Երթևեկության կազմակերպման փոփոխություն՝ Վարդանանց փողոցում
Ջերմ ողջույններ Սյունիքի դարպասներից․ Կլաուդիա Բուշը ԵՄ դեսպանների հետ ուղևորվել է Հայաստանի ամենահա...
Առաջին նոր երգ` հարսանիքից հետո
Տուրիստ չեմ` ավտոբուս չկա
Էլեկտրաէներգիայի ընդհատումներ կլինեն Երևանում և մարզերում