Պարետի որոշումը ոչ միայն շատ անտրամաբանական է, այլև շատ խտրական է

Սա պարետի միակ անտրամաբանական մոտեցումը չէ, բացի այն, որ անտրամաբանական է, նաև շատ խտրական է, որովհետև միջոցառումներ կազմակերպում և ելույթներ ունենում են ոչ միայն բարձրաստիճան պաշտոնյաները, այլ նաև շատ այլ մարդիկ. Tert.am-ի հետ զրույցում նշեց ԼՀԿ պատգամավոր Անի Սամսոնյանը՝ մեկնաբանելով երեկ պարետի ընդունած որոշումը, որով դիմակ դնելն այլևս պարտադիր չէ ՀՀ նախագահի, Ամենայն հայոց կաթողիկոսի, վարչապետի, ԱԺ-ի նախագահի, ՍԴ և ԲԴԽ նախագահների գլխավորությամբ անցկացվող արարողակարգային միջոցառումների ժամանակ:

«Եթե դիտարկում ենք այն համատեքստում, որ միջոցառում կազմակերպելիս և ելույթ ունենալիս դիմակ չդնելը կարող է լինել անվտանգ, ուրեմն դա պետք է տարածվի բոլոր այն մարդկանց վրա, որոնք միջոցառման են մասնակցում և ելույթ են ունենում: Առհասարակ, որոշումները ընդունվում են ոչ թե ընդհանուր պատկերը վերլուծելով, այլ որ իրավիճակում անհրաժեշտ է դիմակ չդնել, ուրեմն պետք է որոշում ընդունել, որը կտարածվի սահմանափակ թվով մարդկանց վրա, և կլուծվի մեր իրավիճակային խնդիրը՝ օրինակ` ԱԺ նախագահը ելույթ ունենալիս դիմակ չի դնի», -ասաց պատգամավորը:

Անի Սամսոնյանը նշում է, որ նույն խնդիրն առաջացավ, երբ արգելվում էր հեռուստառադիոտաղավարներ առանց դիմակի ներկայանալը, և անհասկանալի էր, թե որն էր տրամաբանությունը, որ մեկ հոգով լուրեր վարող հաղորդավարը տաղավարում պետք է լինի դիմակով.

«Ես առաջարկ էի ներկայացրել, որ տաղավարում ելույթ ունեցող հյուրերին հնարավորություն տրվի ներկայանալ առանց դիմակի, որովհետև, ըստ էության, այդ սոցիալական հեռավորությունը պահպանվում է, և չկա մի երկիր, որ հեռուստատեսային տաղավարներում մարդիկ հարցազրույց տան դիմակով: Իմ գրության հետ կապված` դեռ պաշտոնական պատասխան չեմ ստացել, բայց իմ գրությունից հետո պարետը որոշում ընդունեց, որ միայն նրանք, ովքեր տաղավարում ելույթ են ունում, կարող են դիմակ չդնել»:

Խոսելով դպրոցներում դիմակներ դնելու շուրջ բարձրացված ծնողների դժգոհությունների մասին` Անի Սամսոնյանը նշեց, որ ԿԳՄՍ նախարարությունը` ի դեմս նախարարի, որդեգրել է մի քաղաքականություն, որ նրա բոլոր որոշումներին, նախաձեռնություններին կամ այսպես կոչված «բարեփոխումներին» դեմ կանգնողները կամ այլընտրանքային կարծիքներ ներկայացնողները խավարամիտներ են և նրան խանգարում են: Անի Սամսոնյանի խոսքով` այսպիսի ապակառուցողական մթնոլորտում հույս չկա, որ ծնողի կամ ուսուցչի ձայնը կարող է տեղ հասնել: Մնում է միայն, որ քաղաքական գործիչները կարողանան քաղաքական ճնշում գործադրել և ստիպել, որ նախարարը հաշվի նստի այդ կարծիքների հետ:

«Կրթության ոլորտում տեղի են ունենում ինչ -որ գործընթացներ, որտեղ կենտրոնական դերը նախարարինն է, և նա որոշում է, որ բոլորը խավարամիտներ են, և ինքը լուսավորչական է, ըստ էության, նաև այլասերելով լուսավորչականության գաղափարը: Ներկայացնում է, որ ինքը մեծ բարեփոխիչ է և լավ բաներ է ուզում անել: Միգուցե ցանկությունները բարի են, բայց բարեփոխություններն իրագործելու համար դու պետք է ունենաս բավականաչափ կարողություններ, ինտելեկտ և իմաստություն, որպեսզի դա կարողանաս կյանքի կոչել, իսկ այս նախարարը չունի դրանք»,- եզրափակեց խոսքը Անի Սամսոնյանը: