Այսուհետեւ խորագէ՛տ եղէք օձերի պէս եւ միամիտ՝ աղաւնիների նման

Հովհաննես Ծործորեցի

«Ահա ես ձեզ ուղարկում եմ որպէս ոչխարներ՝ գայլերի մէջ: Այսուհետեւ խորագէ՛տ եղէք օձերի պէս եւ միամիտ՝ աղաւնիների նման:
   
   Ահա Ես ուղարկում եմ ձեզ որպես ոչխարներ գայլերի մեջ:

Երբ կարևոր բաների մեջ նրանց վստահ դարձրեց, օժտեց հրաշքներ գործելու կարողությամբ և ասես ադամանդյա նրանց դարձրեց,     այժմ էլ նրանց ներկայացնում է [սպասվելիք] չարչարանքներն ու պատերազմները և ցույց տալիս, որ կռվի եղանակը նոր է, որովհետև մերկ ու առանց շատ զենքերի՝ գիշատիչ գայլեր էին վանելու: Եվ ոչ միայն վանելու եք ու նրանցից անվնաս մնալու, [ասում է], այլև նրանց էլ եք զգաստացնելու, որը մեծ զարմանք ու անպատմելի մխիթարություն է, քանի որ բազմաթիվ գայլերի մեջ տասներկու մարդ էր շրջելու և նրանց հարուցած վտանգներից չէր վախենալու: Սրանով [Տերը] երեք բան է հայտնում: Նախ՝ Իր զորությունն է ցույց տալիս, թե՝ «Սակավաթիվ ոչխարներիդ կարո՛ղ եմ պահպանել այդքան գայլերի մեջ», ուստիև ասում է. «Ե՛ս եմ ուղարկում»: Երկրորդ՝ դժվարությունները նախապես ներկայացնելով՝ զգուշացնում է, որպեսզի չկարծեն, թե մեր կյանքը հաճելի է, իսկ հետո դժվարությունների հանդիպելով՝ տրտմեն: Երրորդ՝ աշակերտներին հեզություն է սովորեցնում, որպեսզի երբ գայլերը, ասում է, զինվեն, զորք չկազմեք ու հեծյալներ չհավաքեք, այլ գառների նման՝ միայն զգոնությամբ հաղթեք, այսինքն՝ մեռնեք և չարչարողներին [այդպես] գերազանցեք:

   Այսուհետև օձի պես խորագետ և աղավնու պես միամի՛տ եղեք:

   Քարոզության ուղարկելով՝ [Տերն] այսպիսի հրաման է տալիս, որպեսզի «ոչխար» կոչվելու պատճառով անմտությամբ չշրջեն, այլ մեծ իմաստությամբ ճարտար լինեն՝ համոզելու լսողներին: Նաև որպեսզի հուսահատվելով չասեն, թե որ այդքան ալիքներ են մեր շուրջ ծփալու, ինչպե՞ս կկարողանանք զգաստ լինել կամ այդքան չարչարանքներին դիմադրել, քանի որ այդքան խորամանկությունն ի՞նչ կարող է անել բազմաթիվ գայլերի մեջ, կամ աղավնու բարձրաթռչությունը՝ այդքան արագաշարժ բազեների մեջ, ասում է՝ կենդանիները ոչինչ [չեն կարող անել], բայց դուք, եթե կամենաք, կարո՛ղ եք և շատ բաներ կանեք: Որովհետև ձեզ օձ կամ աղավնի չեմ դարձնում, այլ իբրև՛ օձ ու աղավնի, որպեսզի թողնելով օձի նենգությունը՝ նրա իմաստությունը վերցնեք և մերժելով աղավնու անմտությունը՝ պարզամտությունն ընդունեք, որոնց զուգակցումից գոյանում է մի գեղեցիկ առաքինություն, որով շատերին կարող եք հաղթել:

   Նաև [սովորեցնում է] խոհեմությամբ ու հնարամտությամբ ուսուցանել լսողներին, որովհետև ինչպես որ [հնում] օձն ընտրեց դյուրահավատ անձի և գեղեցիկ ու կակուղ խոսքերով հեռացրեց Եվային Աստծուց ու մեղքի մեջ գցեց, այդպես էլ դուք դատաստանի խոսքն ըստ անձի, ժամանակի ու տեղի կազմեք և մարդկանց վերստին Աստծո մոտ բերեք: Եվ իբրև միամիտ աղավնի՝ մի՛ հոգնեք մերժողների վնասներից և բարի գործերից խույս մի՛ տվեք, այլ միամտությամբ սպասավորե՛ք և խանգարողների չարությունը ոչի՛նչ համարեք՝ նրանցից վրեժ չառնելով կամ նրանց հանդեպ ոխ չպահելով: Ինչպես առաքյալն է խրատում. «Բարիք գործելուց մի՛ ձանձրացեք» (Բ Թես. 3:13), և թե՝ «Բարությա՛մբ հաղթիր չարին» (Հռոմ. 12:21):

   Այլև՝ օձին հատուկ է իր ամբողջ մարմինը կտոր-կտոր անել, բայց գլուխը զգուշությամբ պահպանել. այդպես էլ դուք ձեր ինչքը, ունեցվածքը, նույնիսկ մարմինը կորստյան մատնեք, բայց գլուխը, որն Իմ հանդեպ հավատն է՝ ամեն բարի գործի արմատը, առո՛ղջ պահեք՝ աղավնու պես միամիտ լինելով Իմ հանդեպ: Նաև ինչպես որ օձն է հին կաշին փոխելով նորանում, այդպես էլ դուք մարդկանց սովորեցրեք Ադամի հին մեղքերից մերկանալ, Տիրոջ տարեկանի ընդունմամբ  574, Ավազանով մկրտությամբ ու շնորհի նորոգությամբ պայծառանալ, ինչը Հոգին, աղավնու նմանությամբ, իր հովանու տակ է պահում: Նաև խորագետ եղեք օձաբարո օտարների և պարզամիտ՝ անմեղ ու միամիտ աղավնիների հանդեպ, ինչպես վարվում էր Պողոս առաքյալը. «Խորագետ էի և խելքով [գրավեցի ձեզ]» (Բ Կոր. 12:16), և՝ «Իբրև ի Քրիստոս մանուկների՝ կաթ ջամբեցի ձեզ» (Ա Կոր. 3:2):