Գիտնականը բացատրել է, թե ինչի շնորհիվ կարելի է երկարացնել կյանքը

Ավստրալական լեշակեր մի սարդ ապրել է 43 տարի միևնույն բնի սահմաններում՝ սնվելով փոքր միջատների համեստ սննդակարգով, հայտնում է Focus-ը։ Գրենլանդական շնաձուկը՝ ամենաերկարակյաց ողնաշարավորը, որն ապրում է մոտ 500 տարի, բնակվում է Հյուսիսային Ատլանտյան և Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսների սառը խորը ջրերում, որտեղ դանդաղ նյութափոխանակությունը և նպատակային որսը հնարավորություն են տալիս խնայել էներգիան, բացատրում է կենսաբան Սքոթ Թրևերսը:

Զուգահեռներ անցկացնելով այս արարածների և մարդու երկարակեցության միջև՝ Դեն Բյութները և Սեմ Սքեմփը հետազոտել են «կապույտ գոտիները», որոնք պատկերացում են տալիս հարյուրամյա մարդկանց ապրելակերպի մասին: Դրանք շրջաններ են, որտեղ 100 և ավելի տարիներ ապրած անսովոր մեծ թվով մարդիկ են եղել, դրանց թվում են ճապոնական Օկինավան և իտալական Սարդինիան: Բնակչության այս խմբերի ընդհանրությունը բուսական սննդակարգն է, առօրյայում ներառված ամենօրյա ֆիզիկական ակտիվությունը և ամուր հասարակական կապերը:

Թրևերսը նաև հիշեցնում է, որ կյանքի տևողության ավելացմանը նպաստում են նաև սթրեսի նվազեցումը, նպատակի զգացողությունը և կրոնական գործունեությունը: Պատմական գրառումները, ինչպիսին, օրինակ, աշխարհի ամենաերկարակյաց մարդու՝ 122-ամյա Ժաննա Կալմենտի գրառումն է, վկայում են երկարակեցության հասնելու համար անձնական օրակարգի կարևորության մասին: Կալմանը վարում էր պարզ, բայց ակտիվ կյանք՝ զբաղվելով ամենօրյա թեթև ֆիզիկական վարժություններով, հետևելով սննակարգին և իրեն փոքր չարաշահումներ թույլ տալով, ինչպիսիք շոկոլադն ու պորտվեյնն էին: Չնայած իր ոչ ավանդական սովորություններին, ինչպիսին ծխելն էր, նա պահպանում էր կանոնավորությունն ու  չափավորությունը:

Նմանապես, Վիոլետ Բրաունը Ջամայկայից իր 117 տարին բացատրում էր սպիտակուցներով հարուստ սննդակարգով և վերամշակված մթերքներից հրաժարվելով, իսկ ամերիկացի Ջորջ Ջոնսոնը, որը հասել էր 112 տարեկանի, ընդհակառակը, մարտահրավեր էր նետել խորհուրդ տրվող սննդակարգերին` նախապատվություն տալով նրբերշիկին և վաֆլիին: Բացի կենսաբանությունից և սովորություններից, լրացուցիչ գիտելիքներ են տալիս մշակութային ավանդույթները: Օրինակ, ikigai հայեցակարգը Ճապոնիայում արտացոլում է նպատակասլաց և իմաստալից կյանք, որը նպաստում է հոգևոր բարեկեցությանը, որը կարևոր գործոն է «կապույտ գոտու» բնակչության առողջության համար, բացատրում է Թրևերսը:

Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ միջավայրը, որը նպաստում է շարժունակությանը, սոցիալական փոխազդեցությանը և աղտոտության սահմանափակ ազդեցությանը, նույնպես մեծացնում են երկարակեցության հնարավորությունը: Գիտնականները պարզել են, որ առանց թերսնման  կալորիականության նվազեցումը ևս կարող է դանդաղեցնել ծերացումը և մեծացնել օրգանիզմների կյանքի տևողությունը՝ սկսած խմորիչ սնկերից մինչև պրիմատներ: Նման ապրելակերպը, որը նման է հարյուրամյա մարդկանց և երկարակյաց կենդանիների զուսպ սննդակարգին, ընդգծում է չափավորության համընդհանուր կարևորությունը գիտության և մեր առողջության մեջ: