Երեխաների ինքնագնահատականի համար ավելի կարևոր էր ծնողների աջակցությունը, քան հասակը

Կարճահասակ երեխաների ինքնագնահատականն ավելի շատ կապված է շրջապատի աջակցության որակի, քան հասակի հետ: Այս մասին հայտնել են Ֆիլադելֆիայում գտնվող Kayla Revello մանկական հիվանդանոցից:

Ավանդաբար, մշակույթների մեծ մասում բարձր հասակը համարվում էր ավելի նախընտրելի, քան ցածր հասակը: Դրա պատճառով մարդկանց մոտ կարող են բարդույթներ առաջանալ, սակայն երեխաները հատկապես խոցելի են այդ հարցում: «Որոշ ծնողների և խնամողների մոտ կա ընկալում, որ ցածր հասակը բացասաբար է անդրադառնում իրենց երեխաների վրա՝ ինքնագնահատականի և սոցիալական հարմարվողականության տեսանկյունից, ուստի նրանք փնտրում են աճի հորմոնի բուժում՝ հույս ունենալով, որ երեխաների հասակի ավելացումը նրանց ավելի երջանիկ կդարձնի», - նշել է հյետազոտության հեղինակներից Ադդան Գրիմբերգը:

Հետազոտության համար 60 ծնող-երեխա զույգերի հետ հարցազրույց է անցկացվել հեռախոսով կամ անձամբ: Երեխաները և դեռահասները պատասխանել են իրենց ինքնագնահատականի, դժվարությունները հաղթահարելու հմտությունների և հասարակության և ծնողների աջակցության վերաբերյալ հարցերին, մինչդեռ ծնողները հայտնել են երեխային սպառնացող վտանգների մասին իրենց տեսլականը: Հարցված երիտասարդներից 15-ը աղջիկներ են եղել, իսկ 45-ը՝ տղաներ, որոնց կեսը: Ծնողների մեջ եղել է 55 կին և 5 տղամարդ, որոնց միջին տարիքը մոտավորապես 46 տարեկան է եղել։

Օգտագործելով վիճակագրական մոդելները՝ հետազոտողները պարզել են, որ հետազոտության մասնակից երեխաների և դեռահասների շրջանում ընկալվող սոցիալական աջակցությունը և դժվրությունների հաղթահարման հմտությունները կապված են կյանքի որակի և ինքնագնահատականի հետ, իսկ հասակը՝ ոչ: Ընկալվող սոցիալական աջակցությունը, հատկապես ընկերների և դասընկերների կողմից, գործոնն էր, որն առավել հետևողականորեն կապված էր այն բանի հետ, թե ինչպես են ծնողներն ու իրենց երեխան գնահատում երեխաների ինքնագնահատականը և կյանքի որակը:

Այստեղից գիտնականները եզրակացնում են, որ ընտանիքում առողջ մթնոլորտի դեպքում երեխաների համար աճը խնդիր չէ: