Մինչ այժմ Բաքվի կողմից չենք լսել որեւէ ազդակ, որ պատրաստ են աշխատել դեպի փոխզիջում. Դա չի աշխատելու. ԱԳ նախարար

Պարբերաբար լինում են իրավիճակներ, երբ ականատես ենք լինում կա՛մ միտումնավոր, կա՛մ չգիտակցված ընկալումների բարդույթի՝ «ինչ է նշանակում սա, ինչ է նշանակում նա», բայց ես կարծում եմ, որ այս տարիների ընթացքում հետեւողականորեն արտահայտված այն ամենն այսօր ամփոփված է նաեւ Հանրապետության վարչապետի՝ կառավարության նիստին ունեցած իր ելույթում. յոթ կետերի մեջ ինչ-որ չափով ամփոփված է այն ամենը, ինչը մենք անում ենք: Այս մասին «Շանթ» հեռուստաընկերության «Հեռանկար» հաղորդաշարին տված հարցազրույցում նշել է Հայաստանի ԱԳ նախարար Զոհրաբ Մնացականյանը:

«Իսկ ինչ վերաբերում է հուլիսի 12-ին, դրա ամենակարեւոր պատգամը մեկն էր, որ սպառնալիքի լեզուն, սպառնալիքի եւ ուժի կիրառման փորձը որեւէ դեպքում գործոն չեն, գործիք չեն, եւ որեւէ ազդեցություն չունի, չի ունեցել եւ չի ունենալու: Հայաստանը եւ Արցախը շարունակում են մնալ բացարձակապես հավատարիմ խաղաղ գործընթացին, խաղաղ գործընթացն այլընտրանք չունի, այլընտրանքը բերում է տարածաշրջանի համար չափազանց լուրջ հետեւանքների: Մենք բավարար վստահություն ունենք՝ ասելու այդ ամենը, որովհետեւ մենք բավարար ներուժ ունենք՝ պաշտպանվելու, պաշտպանելու, որն արտահայտվեց նաեւ հուլիսի 12-ին»,-ասել է նախարարը:

Անդրադառնալով Բաքվի մաքսիմալիստական դիրքորոշումների մասին նա ասել է. «Մինչ այժմ չենք լսել Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից որեւէ ազդակ, որեւէ ձեւակերպում, որեւէ բառ, որն ի ցույց է դնում զգայունություն Արցախի եւ Հայաստանի առաջնահերթությունների հանդեպ։ Որեւէ դիրքորոշում, որեւէ քայլ, որն ի ցույց դնի, որ նրանք նույնպես պատրաստ են աշխատել դեպի փոխզիջում։ Եվ այդ առումով, եթե մենք ավելի ուշադիր լսենք իրենց դիրքորոշումները, դա մաքսիմալիզմ է, որը տեսնում է լուծումը միայն այնպես, ինչպես դա բավարար է բացառապես ադրբեջանական կողմին։ Դա չի աշխատելու, դա փոխզիջում չէ։

Իսկ ինչ վերաբերում է զիջման վրա հիմնված լուծման, ապա որեւէ մեկը պատրաստ չէ նման ճանապարհով շարժվել»:

Եթե Ադրբեջանը ենթադրում է, որ դրանով մենք սառեցնում ենք իրավիճակը, ինչը մենք պարբերաբար լսում ենք իրենց կողմից, ապա դա ուղղակի անընդունելի է: Եթե ենթադրվում է, որ մենք կարող ենք ունենալ առաջընթաց էսկալացիայի պայմաններում, դա բացառվում է: Եթե ենթադրվում է, որ մենք կարող ենք սպառնալիքը, ուժի կիրառումը դիտարկել որպես գործոն խաղաղ գործընթացում, դա չի լինելու: Սա կարծես թե առավել քան հստակ է, հստակ արտահայտվել է եւ՛ քաղաքական, եւ՛ դիվանագիտական, եւ՛ անմիջապես արդեն ռազմական առումներով»: