Հաճախորդների շարքում արտահայտվելու հերթը հասավ նաեւ Գառնիկ Մարգարյանին

Մնում էր իրեն դատավորի կամ դատախազի տեղ դներ տխրահռչակ Գառնիկ Մարգարյանը: Նրան էլ հերթ հասավ խոսելու Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ: Պատվերը կատարված է եւ նա անհամբեր սպասում է իր բաժին շքանշանին:

Կար ժամանակ, երբ այս մարդը գոռում, գոչում, աղաղակում էր, թե երկրում անարդարություն է տիրում, թե դատավորներն ու դատախազներն անաչառ չեն, իսկ հիմա տեսեք թե ինչ է ասում նա: «Եթե գործն ուղարկվել է դատարան, ուրեմն նախաքննական մարմինը դատախազությանը ներկայացրել է փաստերը, իսկ դատախազությունը անհիմն ապացույցներով չէր հաստատի քրեական գործը»։ 

Դատախազությունը նման գովք անգամ իր աշխատակիցներից չէր լսել: Այս աստիճանի քծնանք, այս աստիճանի շողոքորթություն դատաիրավական համակարգը դեռ չէր տեսել: 

Այս ամենը հիշեցնում է սովետական ամենակեղտոտ տարիները, երբ պատվերի շրջանակներում արտահայտվում էին «սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները», գովերգելով կամ վատաբանելով այս կամ այն մարդուն: 

Գառնիկ Մարգարյանը, ամենայն հավանականությամբ, ինչ-ինչ ակնկալիքներ ունենալով կամ սպասումներ ունենալով հայտարարում է, թե սոցիալական այս դժվար վիճակը Ռոբերտ Քոչարյանն է ստեղծել, եւ որ ժողովուրդն ատում է նրան:

Քաղաքական դաշտում վաղուց խամաճիկի համարում ունեցող այս մարդը գուցե տեղյակ չէ, որ Քոչարյանը համախառն ներքին արդյունքը 2 միլիարդից հասցրել է 12-ի, գուցե չի նկատել, որ հենց Քոչարյանի ժամանակ էր տնտեսությունը շնչում, եւ որ այդ տարիներին էր, որ մարդիկ բռնել էին ներգաղթի ճանապարհը:

Ցավալի է, որ իշխանությունների հույսն ու ապավենը Գառնիկ Մարգարյանի նման գործիչներն են, որոնք պատվերի շրջանակում պատրաստ են ասել կամ գրել կամ ստորագրել ցանկացած տեքստ: Իրոք, այս ամենն արդեն հոգնացնում է, այս ամենը սխոցում է երկրի ողնաշարը:

Լսելով Գառնիկ Մարգարյանին մի պահ պատկերացնում ես, թե ինչ կեղտոտ, զզվելի ժամանակներ են եղել անցած դարի երեսունականներին: Գառնիկմարգարյաններն այն ժամանակ էլ խոսել են այն ժամանակվա ռոբերտքոչարյանների դեմ: Նա ասում է, թե երկրի զարգացմանը խոչընդոտում են «խանգարող էլեմենտները»: Ճիշտ եւ ճիշտ նույն բառերով, ինչպես արտահայտվում էին 1937-ի դահիճներն ու նրանց սպասարկուները:

Ուշագրավ է, որ Գառնիկ Մարգարյանի հույսը ատելությունն է: Ասում է, թե նրանց նկատմամբ ատելությունն այնքան մեծ է, որ նրանց շուրջ չեն համախմբվի: Իսկապես, Գառնիկ Մարգարյանի եւ այլոց ջանքերով հասարակության մի մասին համոզեցին, որ կան «էլեմենտներ», որոնց պատճառով են իրենք վատ ապրում, որոնց պատճառով հեղափոխականները չեն կարողանում հաջողության հասնել, բայց շուտով այդ փուչիկը կպայթի եւ ամեն ինչ իր տեղը կընկնի: Իր տեղը կնկնի նաեւ Գառնիկ Մարգարյանը:

Եւ ամենամեծ աբսուրդն այն է, որ հայրենիքի եւ պատվի մասին խիստ կասկածելի եւ հեղհեղուկ պատկերացում ունեցող մարդն իր մարդ-կուսակցությունն անվանել է «Հարյրենիք եւ պատիվ»:

Վարդան Մխիթարյան

Top-News.am