Գիտնականներն ուսումնասիրում են երկարակյաց շնաձկների մարմինը՝ հույս ունենալով ապահովել մարդու երկարակեցությունը
![](/timthumb.php?src=/disc/17-07-24/e0f88e2aae154f23cc659e4081c80841.jpg&w=708)
2016 թվականին հետազոտողները պարզեցին, որ գրենլանդական շնաձկները կարող են ապրել մինչև 400 տարի:
Այնուամենայնիվ, թե ինչու են այս շնաձկները այդքան երկար ապրում, մնում է առեղծված: Որոշ տեսություններ ենթադրում են, որ շնաձկներն ունեն դանդաղ աճ և նյութափոխանակության ցածր արագություն, սակայն հետազոտությունները շարունակվում են:
Գիտնականները հույս ունեն, որ այս ձկների ծերացման գաղտնիքների բացահայտումը կարող է օգնել մարդկանց ապրել ավելի երկար և առողջ կյանքով: Մենք, հավանաբար, չենք ապրի մինչև 400 տարի, բայց նույնիսկ մարդկային միջին կյանքի տևողությունը ևս տասը տարով երկարացնելը բեկումնային կլինի: Այդպիսի գիտնականներից է Էվան Քեմփլիսսոնը։ Նա ուսումնասիրել է շնաձկների նյութափոխանակությունը՝ նրանց ծերացման գործընթացի մասին պատկերացում կազմելու համար:
«Գրենլանդական շնաձկան նման երկարակյաց տեսակների անատոմիայի և հարմարվողականության ավելի լավ ըմբռնումը կարող է օգնել մեզ բարելավել մարդու առողջությունը», - Business Insider-ին ասել է Մանչեսթերի համալսարանի ասպիրանտ Քեմփլիսսոնը:
Ըստ National Geographic-ի՝ գրենլանդական շնաձկները, որոնք հիմնականում հայտնաբերված են Հյուսիսային Ատլանտյան օվկիանոսներում և Սառուցյալ օվկիանոսներում, հանգիստ լողորդներ են և կարող են հասնել 8-ից 23 ոտնաչափ երկարության և մինչև 1,5 տոննա քաշի: Գիշատիչները հնարավորության դեպքում սնվում են սաղմոնով, օձաձուկով, փոկով և նույնիսկ բևեռային արջերով։ Այնուամենայնիվ, նրանք, ամենայն հավանականությամբ, երկար ընդմիջումներ կանեն կերակուրների միջև:
Քեմփլիսոնի նոր հետազոտությունը, որը նա ներկայացրել է Փորձարարական կենսաբանության ընկերության տարեկան համաժողովում, պարզել է, որ շնաձկների նյութափոխանակության մակարդակը չի կարող դանդաղել տարիքի հետ, ինչը կարող է օգնել բացատրել, թե ինչու են շնաձկներն այդքան երկար ապրում: Սա չի կարելի ասել կենդանիների մեծ մասի մասին, այդ թվում՝ մարդկանց։ Օրինակ, ծերության ժամանակ մարդու նյութափոխանակությունը դանդաղում է, ինչը կարող է նպաստել անառողջ քաշի ավելացմանը: Քեմփլիսսոնն ուսումնասիրել է հինգ նյութափոխանակության ֆերմենտների ակտիվությունը պահպանված գրենլանդական շնաձկան մկանային հյուսվածքում:
«Դուք կարող եք ակնկալել, որ այս ֆերմենտների ակտիվությունը տարիքի հետ փոխվում է տեսակների մեծ մասում», - ասաց նա: «Ոմանք ժամանակի ընթացքում կնվազեն, քանի որ դրանք կարող են սկսել ձախողվել կամ դեգրադացվել, մինչդեռ մյուսները այնուհետև կփոխհատուցեն և կմեծացնեն ակտիվությունը՝ ապահովելու համար, որ կենդանին դեռ բավարար էներգիա է արտադրում»: