Մե՞նք, թե՞ Ստալինը
Մանկուց լսել եմ ԽՍՀՄ ստալինյան տարիների մասին պատմությունները՝ ատելություն, նախանձ, չարախոսություն, մատնություն, բանսարկություն։ Եվ, այո ատել եմ Ստալինին և ստալինիզմը, որպես մարդկային չարիք։ Բայց․․․բայց հետևելով, հատկապես, վերջին 2,5 տարիների ընթացքում, հայ հասարակության պահվածքը, սկսեցի կասկածել «Ստալին» երևույթի մեջ։
Գալիս եմ այն համոզման, որ ստալինյան շրջանում, ի տարբերություն ԽՍՀՄ-ում բնակվող այլ ազգերի, հենց Հայաստանում է մոլեգնել իսկական ստալինիզմը, հնարավորություն տալով հայ հասարակությանը բացահայտել իր իրական տարերքը ՝ նույն չարությունն ու նախանձը, ատելությունն ու բամբասանքը, մատնությունն ու բանսարկությունը։
Այս տարիներին բացահայտվեցին բազմաթիվ անձանց իրական դեմքերը, ովքեր ներկայանում էին, որպես առաջադեմներ, հայրենասերներ, սկզբունքայիններ։Պարզվեց, որ նրանք անհամբերությամբ սպասում էին իրենց հարազատ «ստալինյան»շրջանին, բացահայտելու իրենց իրական դեմքերը։
Հայ հասարակության գերակշիռ մասի համար, պարտությունը՝ հաղթանակ է, ազգային խայտառակությունը՝ հպարտություն։
Այո, մենք արժանի չենք հայրենիք, պետություն ունենալու, այլ ընդամենը ՝ ողորմելի վովաեվիչ։
Ավետիք Իշխանյանի ֆեյսբուքյան էջից
70 հազարից՝ մինչև 2 մլն դրամ․ խստացվում են կառուցապատողների նկատմամբ տուգանքները (տեսանյութ)
Առողջապահության նախարարությունը՝ Գագիկ Խաչատրյանի առողջական վիճակի մասին
Սիրո անունը Հայաստան է
Հայաստանի և Թուրքիայի մեդիա կարգավորողները կակտիվացնեն ոլորտային երկխոսությունը
Հանդիպում Համաշխարհային բանկի ներկայացուցիչների հետ
Մադրիդի քաղաքապետարանը ՀՀ դրոշի գույներով լուսավորել է Բիլբաոյի շրջանաձև հրապարակի շատրվանը
Հանրակրթական ուսումնական հաստատությունների ավագ դասարաններում ներդրվել է «Ճանապարհային երթևեկության ...
Ընթանում է Գարեգին Բ-ի և 6 եպիսկոպոսի գործով դատական նիստը
Վաղարշապատի համայնքային ոստիկանները ձերբակալել են 1 տարի առաջ ծանր մարմնական վնասվածք պատճառած անձին
Ռուսաստանը դրոնների հավաքման գործում ներգրավել է մինչև 25 հազար հյուսիսկորեացիների