Եթե գերմանացիներն ու ճապոնացիները հայ լինեին

Պարտությունից որեւէ ազգ ու պետություն չի խուսափել: Պարտվել են անգամ իտալացիներն ու գերմանացիները, անգլիացիներն ու ճապոնացիները, ավստրիացիներն ու թուրքերը, բայց պարտվել էլ կա, պարտվել էլ:

Ուժեղ են նրանք, ովքեր պարտությունից հետո ճիշտ հետեւություններ եւ քայլեր են անում: 

Իսկ ինչ կլիներ գերմանացիների եւ ճապոնացիների հետ, եթե նրանք լինեին ճիշտ այնպիսին, ինչպիսին մենք ենք:

Եւ այսպես, Ճապոնիա այլընտրանքային 1948թ.

Երկրի վարչապետը դեռ համաժողովրդական ընտրություններում ընտրված Տոձյո Հիդեկին է, որը չնայած ծանր իրավիճակին, ժողովրդին խոստանում է խաղաղություն:

ԽՍՀՄ-ը Ճապոնիայից գրավել է ոչ միայն Սախալինը եւ Կուրիլյան կղզիներից չճորսը այլ նաեւ մի քանի այլ կղզիներ եւ անդադար խոսում է սպառնալիքների լեզվով:

Թերթերը զբաղված են ինտրիգներ փնտրելով, իսկ ընդդիմադիր գործիչներից մի քանիսն էլ եւ որոշ լրատվամիջոցներ անդադար գրում են, որ ԽՍՀՄ-ը գրավելու է նաեւ Տոկիոն:

Միաժամանակ Տոկիոյում բնակարանաշինության ծավալներն անհասկանալիորեն աճում են, թեեւ արտագաղթի աննախադեպ աճ է գրանցվում:

Գերմանիա, այլընտրանքային 1948թ.

Երկիրը դեռ ղեկավարում է Ադոլֆ Հիտլերը, որը անդադար խոստանում է, որ գալու է քաղաքացու վրեժի ժամանակը եւ խոստանում է խաղաղության պայմանագրեր կնքել ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի եւ Ֆրանսիայի հետ:

Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունից բոլոր գերմանացիները հեռացել են դեպի Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն: ԽՍՀՄ կառավարությունը դեռ հայտարարում է, որ իրենց զորքերը Գերմանիայում ապահովում են գերմանացիների անվտանգությունը եւ հայտարարում, որ զինված միջադեպեր չեն արձանագրվել:

Ֆրանսիան Գերմանիայից նոր տարածքներ է օկուպացնում:

Թերթերը գրում են, թե Ֆրանսիայի նպատակը Բավարիայի օկուպացիան է, որոշ քաղաքագետներ էլ; գրում են, թե Ֆրանսիան գրավելու է նաեւ Բադեն-Բադենը:

Բոննում բնակարանաշինություն է եւ օդապարիկներ են բաց թողնում...

Top-News.am