Հայկական ակումբային ֆուտբոլը կարող է փոխել իր դեմքը

Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի Կենտրոն գոտում առաջին տեղը զբաղեցնող Մոսկվայի «Արարատին» սկանդալներն ուղեկցում են հենց հիմնադրման օրվանից։

Վերջին օրերին սակայն հուսադրող լուրեր են շրջանառվում ոչ միայն «Արարատի», այլև հայկական ֆուտբոլի համար։

Ըստ դրանց, ակումբի հայ գործարարները երկար մտորումներից հետո որոշել են Ռուսաստանի առաջնությունում աննպատակ ներդրումներ անելու փոխարեն այդ գումարները ծախսել Հայաստանի առաջնությունում հանդես եկող թիմի կամ նույնիսկ թիմերի վրա։ Չէ որ Հայաստանում կարելի է նոր ակումբ հիմնել եւ շատ արագ հայտնվել Բարձրագույն խմբում։

Անշուշտ, այս ամենից կշահի ամբողջ հայկական ֆուտբոլը, որն այսօր մի շարք հասկանալի եւ ոչ այնքան հասկանալի պատճառներով խորը, շատ խորը ճգնաժամում է կամ մի վիճակում, որն անգամ ճգնաժամ չես անվանի։

Հիմա առաջին քայլը կարծես արվում է։ Չմոռանանք նաեւ, որ արդեն իսկ Երեւանի «Ալաշկերտի» նախագահ է ընտրվել «Տաշիր գրուպի» սեփականատեր Սամվել Կարապետյանը՝ Մոսկվայի «Արարատի» հիմնական ֆինանսավորողներից մեկը:

Հիմա թվում է, թե փորձ է արվելու հնարավորին չափ առանց ցնցումների Մոսկվայի համանուն ակումբը տեղափոխել Հայաստանի առաջնություն։ Բացառված չէ, որ Մոսկվայի «Արարատում» հանդես եկող ֆուտբոլիստների մեծ մասը հայտնվի «Ալաշկերտում», եթե հաշվի առնենք, որ այդ ակումբի նորընտիր նախագահն է հենց Սամվել Կարապետյանը։

Կարծում ենք, որ այս քայլով Հայաստանի առաջնությունը կուժեղանա, սակայն սրանով չի կարելի բավարարվել եւ ֆուտբոլով հետաքրքրվող, ֆուտբոլով ապրող եւ Հայաստանն իրենց հայրենիքը համարող հայ գործարարներն ի վիճակի են համատեղ ջանքերով Հայաստանում եւս երկու կամ երեք միջին եվրոպական կարգի ակումբ հիմնել։

Անկասկած, դրանից կշահի ոչ միայն հայկական ֆուտբոլը, այլ նաեւ հենց ներդրում անողը։ Ի վերջո եվրագավաթներում խաղալով եւ փոքր ինչ հաջողության դեպքում բավական մեծ գումարներ կհոսեն ակումբներ։

Մեր ակումբային ֆուտբոլը շատ է հետ մնացել։ Հիմա ընդամենը պետք է հնարավոր բոլոր միջոցներով նպաստել, որ Մոսկվայի «Արարատը» միաձուլվի Երեւանի «Ալաշկերտին», հատկապես, որ արդեն իսկ ակումբի նախագահ է ընտրվել Սամվել Կարապետյանը։

Իհարկե, հոռետեսները միանգամից կասեն, թե միեւնույնն է, դրանից մեր ֆուտբոլը չի շահի, բայց այսպես եղել է բոլոր այն երկրներում, որտեղ փորձ է արվել ակումբային ֆուտբոլը ոտքի կանգնեցնել։ Թերահավատ են եղել Թուրքիայում, Կիպրոսում, անգամ Ռուսաստանում, բայց եղավ մի քանի արմատական լուծում, եղան ներդրումներ եւ վերոհիշյալ երկրների թիմերը Եվրոպայում դարձան մրցունակ։ Հիմա մենք կարող ենք մտածել, իսկ գուցե դեռ երազել Ադրբեջանի չեմպիոնի կարգի թիմ ունենալու մասին, որ եթե ոչ Չեմպիոնների լիգայի, ապա գոնե սկզբնական շրջանում Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլում կհայտնվի։

Յուրաքանչյուր քայլ իր հետ բերում է նորանոր քայլեր, իսկ հետո երեւում են առաջին ծիլերը, առաջին արդյունքները։ Այնպես որ, մտորելու, հոռետեսական վերլուծություններ անելու փոխարեն ընդամենը պետք է ով ինչով կարող է նպաստի, որ հայ գործարարները սկսեն ներդրում անել հայկական ֆուտբոլում։

Մեր ակումբային ֆուտբոլի զարգացումը դրական է լինելու ոչ միայն հենց ֆուտբոլի, այլ նաեւ մի շարք այլ ոլորտներում։ Ակումբային ֆուտբոլի վերելքը կարող է նպաստել փոքր եւ միջին բիզնեսի զարգացմանը եւ վերջապես ֆուտբոլի մշակույթի ձեւավորմանը Հայաստանում։

Իրոք, պետք է հավատալ, որ մի օր Հայաստանի առաջնության խաղերը մարզադաշտ կբերեն ֆուտբոլասերներին եւ կառաջացնեն ֆուտբոլային առողջ կրքեր։ Մնում է անենք առաջին եւ ամենակարեւորը քայլը։

Հակոբ Ասատրյան