Պատերազմից առաջ եւ պատերազմից հետո

Ցանկացած պետություն երաշխավորված չէ պատերազմից, ինչպես նաեւ պարտությունից: Որպես կանոն, պատերազմից հետո, պետությունները, դրանց ղեկավարները, հանրությունը հետեւություններ են անում:

Մենք այդպիսին չենք: Մենք դասեր քաղել չենք սիրում կամ չենք ուզում: Մենք հորինում ենք սուտ, գտնում մեկ կամ մի քանի դավաճան, պարտության ամբողջ մեղքը բարդում դրանց վրա ու շարունակում ապրել այնպես, ինչպես պատերազմից եւ պարտությունից առաջ:

Մենք անգամ հաղթանակից դասեր չքաղեցինք: Մրցակցություն էր ապացուցելու, թե ով հաղթեց պատերազմը: մեկը մեկին հերթ չտալով գրքեր էին հրատարակում, ապացուցելով, թե հաղթանակը հենց իրենց շնորհիվ է եղել:

Հիմա, երբ 44-օրյա պատերազմից անցել է չորս տարի, մենք ապրում ենք այնպես, ինչպես պատերազմից առաջ: Ցավալի է, բայց փաստ. գերիշխող են դառնում առասպելները, ստերը, հորինվածքները: Որեւէ լուրջ հարցադրում, վերլուծություն, քննարկում չկա ու կարծես քաղաքական հիմնական ուժերը, այդ թվում կառավարությունը չեն ցանկանում, որ այդպիսին լինի: Չեն ցանկանում, քանի որ այսպես հեշտ է:

Այսուհանդերձ, արդեն պետք է կանգ առնել ու լրջանալ: եթե այսպես չվարվենք ծանր մեղքի տակ ենք մտնում ու փորում նոր պարտության կամ աղետի հիմքերը:

Հարցադրումները պատերազմի, դրան նախորդող ու հաջորդող իրադարձությունների վերաբերյալ պետք է լինեն, բայց առավել եւս պետք է լսվեն պատասխաններ: Առանց այս ամենի առաջ գնալ չենք կարող:

Top-News.am