Նստակյաց ապրելակերպը մեծացնում է Ալցհայմերի հիվանդության առաջացման վտանգը. գիտնականներ

Ըստ Alzheimer's & Dementia: The Journal of the Alzheimer's Association հանդեսում հրապարակված նոր հետազոտության՝ գիտնականները պարզել են, որ տարեց մարդկանց մոտ նստակյաց ապրելակերպի՝ նստած կամ պառկած ժամանակի ավելացումը առնչվում է ճանաչողական կարողությունների վատթարացման և Ալցհայմերի հիվանդության զարգացման ռիսկին, որն իր հերթին կապված է ուղեղի ծավալի փոքրացման հետ։ Հետազոտողների մի խումբ ուսումնասիրել է նստակյաց կենսակերպի և նեյրոդեգեներացիայի միջև կապը 50 տարեկան և բարձր 404 մարդկանց շրջանում։ Հետազոտության մասնակիցները մեկ շաբաթվա ընթացքում նրանց ակտիվությունը անընդհատ չափող ժամացույցներ էին կրում։

Այնուհետև նրանց նստակյաց ապրելակերպը յոթ տարվա հետազոտության ընթացքում կապվել է նրանց ճանաչողական կարողությունների և ուղեղի սկանավորման արդյունքների հետ։ Ավելի շատ ժամանակ նստած անցկացնող մասնակիցներն ավելի հակված էին ճանաչողական կարողությունների անկման և նեյրոդեգեներատիվ փոփոխությունների՝ անկախ նրանից, թե որքան են ֆիզիկական վարժություններ կատարել։

Վերոնշյալ արդյունքներն ավելի համոզիչ էին Ալցհայմերի հիվանդության գենետիկ ռիսկի գործոն՝ APOE-e4 կրող մասնակիցների շրջանում,  ինչը ենթադրում է, որ նստակյաց ժամանակի կրճատումը կարող է հատկապես կարևոր լինել տարեցների համար, որոնք Ալցհայմերի հիվանդության բարձր գենետիկ ռիսկի խմբում են։

«Մեր հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ նստակյաց ժամանակի կրճատումը կարող է խոստումնալից ռազմավարություն լինել նեյրոդեգեներացիայի և հետագա ճանաչողական անկման կանխարգելման համար։ Այդ հետազոտությունն ընդգծում է նստակյաց ժամանակի կրճատման կարևորությունը, հատկապես Ալցհայմերի հիվանդության զարգացման բարձր գենետիկ ռիսկի ենթակա տարեցների շրջանում։ «Մեր ուղեղի առողջության համար կենսական նշանակություն ունի օրվա ընթացքում նստակյաց ժամանակից ընդմիջումներ անելը և շարժվելը՝ մեր ակտիվ ժամանակը մեծացնելու համար»,-նշել են գիտնականները։