1USD = AMD
1EUR = AMD
1RUB = AMD
Այսօր՝ 19 հունվարի 2019թ., 00:00
Սպիտակ տունը կոնգրեսականներին արգելել է օգտվել կառավարական ինքնաթիռներից Լեհաստանում քաղաքական գործիչներին սպառնալու համար 20 քաղաքացի է ձերբակալվել Քիմ Քարդաշյանը գրեթե ամբողջությամբ մերկ է նոր ֆոտոշարքում Ոստիկանները հայտնաբերել են պոռնկությամբ զբաղվելու մեջ կասկածվող կանանց (տեսանյութ) Ավան հոգեկան առողջության կենտրոնում հետազոտվող զինակոչիկները տակնուվրա են արել հիվանդասենյակը Գերմանիայում զանգվածային ծեծկռտուք է տեղի ունեցել ադրբեջանցիների ու արաբների միջև Համարները փակելու ծայրահեղ քայլն ու կարմիր գծերը. գործը կհասնի՞ ցույցերին Ինտերպոլի նախկին նախագահի կինը Ֆրանսիայից ապաստան է խնդրել Ջեյմի Վարդին սարդ-մարդու հագուստով փորձել է վախեցնել մարզիչին (Տեսանյութ) Ինդոնեզիայում կինը հրկիզել է իր ամուսնուն՝ նրա բջջային հեռախոսից օգտվելու մերժման համար Մարադոնա. Ցանկություն ունեի պոկել նախկին ընկերուհուս գլուխը Տեսահոլովակ նկարահանելու համար Նոր Արբատը փակած Դավիթ Մանուկյանին եւ Կարենե Լազարյանցին 10 օրով ազատազրկել են Ավստրալիայում ռեկորդային շոգ է գրանցվել Ավելի քան 300 միգրանտներ պատի տակ փորվածքի միջոցով Մեքսիկայից ներթափանցել են ԱՄՆ Այն, ինչ հաշված օրերի ընթացքում արեց ՄԻԵԴ-ը, չարեց ՀՀ գլխավոր դատախազությունը Ինչպես է պետք թեյ թրմել Կա ղարաբաղյան կարգավորման առաջընթացի դրական ազդանշան Կառավարությունը կազմավորվեց. Հայտնի են 12 նախարարների անունները Արարատի մարզպետի դեմ 3-րդ հայցն է ներկայացվել դատարան. «Սպառնաց, թե բան-ման կբացահայտեմ» Մեկ տոննա ցորենի գինը բարձրացել է մոտ 46 տոկոսով. որքան կարժենա հացը Ծեծկռտուք ու կրակոցներ Երեւանի բակերից մեկում․ բոլոր մասնակիցները հայտնաբերվել են Ստեփանծմինդա-Լարս ավտոճանապարհը դեռևս փակ է տրանսպորտային բոլոր միջոցների համար ՀԱԿ անդամ Վլադիմիր Կարապետյանը պաշտոն կստանա ԱԳՆ-ում Փաշինյանի «ախրաննիկ», ապա «Իմ քայլի» պատգամավոր Հայկ Սարգսյանը Նորատուսցի Ալիկի հետ մտերի՞մ է Նոր Մոսկվայում թալանել են գործարար Սերգեյ Ղազարյանի տունը Երեւանում մի խումբ երիտասարդներ ջարդուխուրդ են անում մեքենան, կրակում նրա ուղղությամբ․ վայրագություն օրը ցերեկով Կոտայքի մարզպետը մի քանի ամիս աշխատած իր թիմակիցներին դրամական խոշոր պարգևներ է տրամադրել Ֆրանսիայում ձերբակալվել են հայկական մաֆիայի պարագլուխները Չորս ժամ եղանակի տեսությունի՞ց են խոսել. Շարմազանովը՝ Մնացականյան–Մամեդյարով հանդիպման մասին Կին պատգամավորները «կապրիզներ» ունեն. կարելի է ընդառաջել, բայց «երես տալ»՝ ոչ Գարնանն արտագաղթի մեծ ալիք է սպասվում Էներգետիկ ենթակառուցվածքների եւ բնական պաշարների նախարար է նշանակվելու Հակոբ Վարդանյանը Կամայական ազատումներ ու նշանակումներ՝ ՊԵԿ-ում. Քավոր ու մանկության ընկեր Դիմակավորված հատուկ օպերացիա Վանաձորում. բերման են ենթարկվել 10-ից ավելի քրեական անցյալով անձինք Դատաիրավական գռեհկություն Կոտրած տաշտակից անդին Պետք է կարողանալ ընդունել սխալն ու խախտումը Ռոբերտ Քոչարյանի կալանքի ժամկետը երկարաձգվեց. դատարանը հրապարակեց որոշումը (Տեսանյութ) Գրին քարտ շահածներին կստուգի Պենտագոնը Իրանցիների փախուստի փորձ՝ «Նուբարաշենից» Կալանավորումներ Մարտակերտում. Արցախի ոստիկանություն 25 ավտոմեքենա է բախվել Վրաստանի կենտրոնական ավտոմայրուղում Բարաք Օբաման` Գորբաչովի մասին հոդվածով լուսանկար է հրապարակել Ինչ պետք է սովորի հայի դուստրն՝ ըստ «Универ»-ի աստղ Արարատ Քեշյանի Սուրճն անհետացման վտանգի տակ է «Նրան ծանր վիճակի են հասցրել». Ջիգարխանյանը գրեթե ապրում է հիվանդանոցում Ֆրանսիայի նախագահը խոստացել է թռչել պարաշյուտով ԱՄՆ-ում սկսել են պատրաստվել նախագահական ընտրություններին Պատգամավորական ճաշկերույթ. ճաշացանկ Քաղաքապետը կատակո՞ւմ է Հանրապետությունում H1N1 հայտնաբերվել է մոտ 60 պացիենտների մոտ. ԱՆ Տնօրինությունն աշխատակիցներին ստիպել է քայլել ծնկաչոք (Տեսանյութ) Իռլանդական լողափը կրկին հետ է քաշվել դեպի օվկիանոս Նիդեռլանդներում հայտնաբերվել է Վան Գոգի անհայտ նկարը Սերբիայի նախագահը Պուտինին բալկանյան հովվաշան ձագ է նվիրել (տեսանյութ) Արմեն Սարգսյանը թենիս է խաղում կնոջ հետ․ տեսանյութ Ազատել են աշխատանքից՝ առանց ազատման հրամանի Լեւոն Երանոսյանի նկատմամբ նոր քրգործ է հարուցվել Մոսկվան դիվանագիտական էթիկայից դուրս է համարում Բաքվի մեկնաբանությունների տոնը Դատարանը Արամ Հարությունյանին կալանավորելու որոշում կայացրեց Հայաստանի նոր կառավարությունը ժառանգություն է ստացել մի երկիր, որը լի է կոռուպցիայով․ Human Rights Watch Նոր զարգացումներ Մանթաշևի տան շուրջ․ փոշմանե՞լ են վաճառել, թե՞ կգործեն հետնամասում Փայլանը պահանջել է, որ Դինքի սպանության գործի ուսումնասիրմամբ զբաղվի խորհրդարանը Դեմ քվեարկած պատգամավորները «բացահայտված են» Ձերբակալություն Երևանի հիվանդանոցներից մեկի վերակենդանացման բաժանմունքում Աղաջանովների ընտանիքը սպասում է ՀՀ վարչապետի պատասխանին Պորոշենկոն իրեն նկարահանող ուկրաինացու ձեռքից գցել է հեռախոսը (տեսանյութ) Արտակարգ դեպք Երևանում. մտել են «ՍԱՍ» սուպերմարկետ և պահանջել գումար, սպառնացել են սուպերմարկետը պայթեցնել Թուրքիայի լքված դղյակները. տնտեսական անկման դառը հետևանքներին (լուսանկարներ) ՄԱԿ գլխավոր քարտուղարը ողջունում է ժողովուրդներին խաղաղության պատրաստելու ուղղությամբ նախարարների համաձայնությունը Ռուսաստանում օդում իրար են բախվել երկու ռազմական ինքնաթիռներ Սամվել Մայրապետյանի գործի վերաբերյալ ՄԻԵԴ-ի որոշումն աննախադեպ էր ՀՀ-ի և ՄԻԵԴ-ի փոխգործակցության տարիների ընթացքում. Ռուբեն Մելիքյան Լապշինը սպառնալիքներ է ստացել Ադրբեջանից Արհեստական խոչընդոտներ. ինչո՞ւ է ուշանում Թեղուտի հանքավայրի վերաբացումը ՀՀ կառավարությունն օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում ամբողջությամբ չի կազմավորվի Զարուհի Բաթոյանն ազատվել է աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի տեղակալի պաշտոնից Գիտնականները նախազգուշացրել են առողջության համար ՀԴՄ կտրոնների վտանգավորության մասին Իշխանական պատգամավորներին հրահանգել են քիչ խոսել Մակրոնի նախկին թիկնապահը ձերբակալվել է Ալաբամայի բնակիչը բազմիցս երեխային մտցրել է չորացուցիչի կամ լվացքի մեքենայի մեջ
Հարցում

Ում երկիրն է Հայաստանը

Տասնամյակներ առաջ երազում էինք անկախ Հայաստանի կամ, ինչպես ասում են, ծովից ծով Հայաստանի մասին: Մենք ունեցանք այդ պետությունը, բայց չհասկացանք, թե այն ինչ է եւ կորցրինք: Չհասկացանք, թե ինչպես են պետություն պահում, որովհետեւ մոռացել էինք, թե ինչ է ազգային պետությունը: Այն տարածքը, որի վրա ստեղծվեց Հայաստանը, ոմանք անվանեցին հողակտոր, քարե դագաղ: Բնականաբար, մենք կորցրինք անկախությունը:

Բարեբախտաբար, մենք երեսուն հազար քառակուսի կիլոմետրի վրա պահպանեցինք կիսաանկախ կարգավիճակը: Մի կարգավիճակ, որը մեզ թույլ տվեց իրար գլխի հավաքել մոտ չորս միլիոն հայ (1987թ.), ունենալ հայկական դպրոցներ, համալսարաններ: Եթե չլիներ այդ կիսաանկախ հանրապետությունը, մենք հետո չէինք ունենա անկախ Հայաստանը: Մենք ոչինչ չէինք ունենա:

Մենք երազում էինք անկախության մասին, բայց այն ստանալուց հետո, երբ հայրենիքը, պետությունը իրական խնամքի կարիք էր զգում, սկսեցինք ատել պետությունը: Շատերը չդիմացան առաջին իսկ դժվարություններին եւ հեռացան անկախ, բայց խնդիրներով լեցուն հայրենիքից: Անհեթեթությունն այն է, որ հարյուր հազարները գնացին ավելի մեծ խնդիրներ ունեցող Ռուսաստան:

Անկախությունը նվաճելուց, անգամ Արցախն ազատագրելուց հետո մենք այդպես էլ չհասկացանք, թե ինչ է հողը, որը Աստված հանձնել է քո տնօրինությանը: Մենք սկսեցինք ծաղրել մեր երկիրը, մեր բանակը, մեր ազգային արժույթը: Այնպես էինք ծաղրում, որ թուրքերի մտքով անգամ չէր անցնի այդ կերպ ծաղրել ամեն հայկականը:

Գուցե ոմանք ուզում են միայն ծովից ծով Հայաստան, բայց իրականում հայի այդ տեսակը դժգոհ էր մնալու նաեւ ծովից ծովից եւ մի առիթ գտնելով արտագաղթելու էր: 1990 թ.-ին մենք ստացանք ոչ այնքան մեծ, բայց գեղեցիկ, ջրերով եւ բավական մեծ հանքային ռեսուրսներով երկիր: Ստացանք, բայց սկսեցինք դժգոհել:

Մենք մեզ հաճախ ենք համեմատում հրեաների եւ Իսրայելի հետ: Շատ լավ, համեմատենք: 20-րդ դարի քառասունականների վերջերին ՄԱԿ-ը հրեաներին հող տվեց, բայց այն ճահիճ էր եւ անապատ, զուրկ խմելու ջրից եւ հանքային ռեսուրսներից: Բայց հրեաները, որ երկու հազար տարի առաջ էին կորցրել հայրենիքն ու պետությունը, հասկացան, թե ինչ է հողը, հասկացան, որ պետությունը նախ եւ առաջ մարդն է, եւ ոչ ջուրը, քարը կամ հանքը: Հրեաները գիտեին մի պարզ ճշմարտություն՝ մարդիկ են հարստացնում հողը եւ ոչ թե հողը՝ ժողովրդին:

Ի տարբերություն հրեաների, որ ստացան ճահիճ, անապատ եւ ընդամենը մոտ կես միլիոն բնակչություն, մենք ունեինք գրեթե պատրաստի պետական համակարգ, հրաշք հող, ջուր, հանքային ռեսուրսներ, մոտ երեք եւ կես միլիոն հայ բնակիչ, բայց այդպես էլ մինչ օրս չենք հասկանում, որ պետությունն այդ մենք ենք, որ մարդն է պետությունը, որ մենք պետք է մեր երկիրը երկիր դարձնենք, եւ ոչ թե ինչ որ մի պաշտոնյա կամ մեկ այլ երկիր:

Սկսած անցած դարի հիսունականների սկզբից հրեաները, լինելով մշտական պատերազմի մեջ արաբական երկրների հետ, միաժամանակ զարգացնում էին գյուղատնտեսություն անջուր եւ անհող երկրում, չորացնում ճահիճները: Յուրաքանչյուր գյուղ՝ կիբուց, յուրաքանչյուր մարդ իր հերթին ջանքեր գործադրում, թե ինչպես ստեղծի ջուր, ինչպես զարգացնի իր տնտեսությունը:

Իսկ ինչ արինք մենք կամ ինչ ենք անում մենք: Մենք դժգոհում ենք եւ սպասում, որ մեր փոխարեն ինչ որ մի քեռի գալու է եւ զարգացնելու է մեր գյուղատնտեսությունը: Եթե Իսրայելի գյուղնախարարությունը գյուղացիների հետ միասին մտածում է զարգացման, առաջընթացի մասին, ապա մեր գյուղնախարարությունում մտածում են ամեն ինչի, բայց ոչ գյուղատնտեսության զարգացման մասին, իսկ հսկայական հող եւ անասուն ունեցող հայ գյուղացին անկախությունից քսանհինգ տարի անց բողոքում է, որ աշխատանք չունի:

Գյուղացիների մի զգալի մասը երազում է սովետական տնտեսության մասին, որ մի քանի տեղ գրանցվեն, աշխատանքի չգնան, բայց գումար ստանան, իսկ պետությունը ոչինչ չի անում, որ այդ մարդիկ հասկանան, որ այլեւս երբեք այդպես չի լինելու:

Հրեաները անջուր երկրում աղի ջուրը քաղցրահամ դարձրին, գետնի տակից ջուր գտան, իսկ մենք աղտոտում ենք մեր հրաշք գետերը, փոխում հուները, առանց պետության շահը հաշվի առնելու հիդրոէլեկտրոկայաններ կառուցում, նախկինում մշակվող հողերը վերածում աղուտների եւ ճահիճների:

Կես միլիոնով պայքարելով արաբական աշխարհի դեմ՝ այսօր Իսրայելն ավելի քան վեց միլիոն բնակչությամբ հզոր երկիր է: Մենք սկսեցինք գրեթե չորս միլիոնով, հաղթեցինք պատերազմը, ամուր պահում ենք մեր սահմանները, բայց ազգի մի մասը հսկայական գումարներ է ծախսում իրենց տղաներին բանակից ազատելու համար: Ոմանք հիվանդության թղթեր են դասավորում, ոմանք այլ երկրի քաղաքացիություն են ձեռք բերում, իսկ ոմանք էլ արտագաղթում են, միայն թե երկրում չծառայելու համար:

Հրեան այլ երկրից գալիս է Իսրայելի զինված ուժերում ծառայելու, իսկ մենք, ապրելով այստեղ, հրաժարվում ենք պահպանել մեր սահմանները: Այո, բանակը խնդիրներ ունի, բայց մենք, մեզնից յուրաքանչյուրն ի՞նչ է արել, որ այդ խնդիրները լուծվեն: Մի՞թե կարծում եք, որ Իսրայելի բանակը միշտ անթերի է եղել:

Իսրայելը հասկացավ, որ եթե ցանկանում է գոյատեւել, ապա իրենց երկարատեւ պայքար է սպասվում արաբական աշխարհի դեմ: Հասկացան եւ խաղաղ կյանքին զուգընթաց ստեղծեցին ռազմական արդյունաբերություն, իսկ բանակը դարձավ ոչ միայն պաշտպանական, այլ նաեւ կրթական եւ գիտական հսկա համալիր:

Մենք նոր-նոր ենք սկսել այդ մասին մտածել, եւ դեռ շատերն էլ թշնամաբար են ընդունում բանակում սկսված բարեփոխումները: Մենք մոռանում ենք, որ նա ով հրաժարվում է կերակրել իր բանակը, կերակրելու է օտարի բանակը: Մենք անգամ հասարակ կոչը՝ դրամահավաք կազմակերպել վիրավոր զինծառայողի համար, քննարկման թեմա ենք դարձնում: Ավելին, գտնվում են մարդիկ, որոնք դեմ են արտահայտվում տարկետման իրավունքի վերացմանը, այն տարկետմանը, որը կոտրում է ոչ միայն բանակի, այլ նաեւ կրթության եւ գիտության ողնաշարը:

Երկար ենք քննարկում, բանավիճում, թե որն է մեր երկրի թիվ մեկ խնդիրը, որը խոչընդոտում է զարգացմանը: Որքան էլ տարօրինակ հնչի՝ խնդիրը մարդն է:

Զարգացումը, բարգավաճումը, առաջընթացը կսկսվի, երբ մենք հասկանանք, որ Հայաստանի գերագույն արժեքը մարդն է, որ այս երկիրը ոչ թե հողն ու ջուրն է, ոչ թե այլ պետությունում գտնվող Տիգրիսն ու Եփրատը, այլ Հայաստանում ապրող մարդը: Եւ երբ այդ մարդը հասկանա, որ պետությունը նախ եւ առաջ ինքն է, ապա նոր կսկսվի դեպի զարգացում տանող ճանապարը:

Մեզ պետք է այնպիսի քաղաքացի, որն ամաչի երեխային բանակից ազատելուց, օտար երկրի քաղաքացիություն ընդունելուց, արտագաղթելուց, երկիրը թալանելուց...

Գերմանիան, Ֆրանսիան, Անգլիան, վերջապես նույն Իսրայելը միշտ զարգացած եւ հզոր չեն եղել: Նրանք պայքարել եւ աշխատել են: Ընտրությունների ժամանակ տասը հազար բաժանելով եւ վերցնելով հնարավոր չէ զարգանալ եւ լավ ապրել: Անհնար է զարգանալ, երբ մարդը չի հավատում, որ իրենից ինչ որ բան կախված է, եւ որ ինքը կարող է փոխել գոնե իրեն շրջապատող իրավիճակը:

Եթե հրեաները խուսափեին զինվորական ծառայությունից, անապատի դեմ կռվելուց եւ սպասեին ԱՄՆ-ի օգնությանը, ապա նրանք անհաջողության կմատնվեին: Մենք եւս պետք է վերջապես գիտակցենք, որ առանց գրագետ, կիրթ ՀՀ քաղաքացու ոչ մի առաջընթաց չի կարող լինել:

Մենք պետք է հասկանանք, որ մինչեւ այս երկրին նոր շունչ ու միտք չհաղորդենք, ոչ մի զարգացում չի կարող լինել, եթե նույնիսկ ինչ-որ հրաշքով օտարերկրյա ներդրումներ լինեն:

Եւ ամենակարեւորը, մենք պետք է ազատագրվենք անցյալից: Մենք պետք է դադարենք անդադար խոսել եւ մտածել ցեղասպանության մասին: Մենք պետք է սովորենք սիրել Իջեւանն ու Մեղրին, եւ ոչ թե Մուշն ու Երզնկան, մենք պետք է երգեր գրենք Շուշիի եւ Քարին տակի, եւ ոչ թե Գետաշենի կամ Էրզրումի մասին: Մենք ընդամենը պետք է լավ իմանանք մեր պատմությունը եւ այն չշփոթենք պատմագեղարվեստական վեպերի հետ, սովորենք եւ դասեր քաղենք անցյալից, եւ ոչ թե ապրենք անցյալով:

Վերջապես մենք մեր երկրի առաջ պետք է խնդիրներ դնենք, նույնիսկ այնպիսի, որոնք նույնիսկ երազանք համարվեն: Երազանք պետք է ունենա Արցախի եւ Տավուշի, Արագածոտնի եւ Արարատի, Արմավիրի եւ Վայոց ձորի, Շիրակի եւ Լոռու, Գեղարքունիքի, Կոտայքի եւ Սյունիքի յուրաքանչյուր բնակավայր: Իր երազանքը պետք է ունենա մայրաքաղաք Երեւանը: Ընդ որում, պետք է այնպիսի երազանք ունենանք, որի իրականացմանը սկսենք հասնել մեր ամենօրյա աշխատանքով, պայքարով:

Մենք մեր երազանքով եւ ամենօրյա աշխատանքով վերջապես պետք է վերագտնենք պետություն ունեցող հային, այն հային, որը չի արտագաղթի, որդուն բանակից չի ազատի, չի մտածի երկիրը թալանելու մասին, եւ մտքով անգամ չի անցնի, որ հայը չի կարող անկախ պետություն ունենալ:

Գեղամ Նազարյան

Top-News.am

website by Sargssyan